สวัสดีค่ะพี่ คนบ้านไกล

น้องว่าการเขียนหรือพูดก็ตามที ใช้ภาษาที่เรียบง่าย จริงใจ จะดีที่สุดค่ะ ยึดหลักที่ถูกสอนมาเสมอว่า "เรียบง่าย คือ งดงาม" เรียบง่ายไม่ได้หมายถึง ลวก/ชุ่ย แต่เลือกเฟ้นคำที่ตรงและครอบคลุมความหมายที่จะสื่อและไม่ซับซ้อนจนเกินไปค่ะ

แม้จะไม่ได้ใช้ภาษาไทยนานจนเกือบลืม แต่พี่ใช้ภาษาไทยได้ดีพอสมควรและ "เข้าถึง" ความรู้สึกนะคะ อ่านไปบางตอนก็ยิ้มขำ ๆ บางตอนก็น้ำตาซึมไปด้วยค่ะ

และแม้จะเลิกเขียนหนังสือ เิลิกเขียนบันทึก แต่เราคงปฏิเสธไม่ได้ว่า... เราเขียน "หนังสือชีวิต" ของเราทุกวัน...

งั้นก็ช่วยกัน รังสรรค์ ให้หนังสือชีวิตของเรา...เป็นดังที่เราอยากให้เป็นกันนะคะ..;)