คัมภีร์สังยุต เป็นคัมภีร์หมวดหนึ่งในพระไตรปิฎก เรียกว่าสังยุตตนิกาย นับตามลำดับคัมภีร์คือพระไตรปิฎกเล่ม ๑๕,๑๖,๑๗,๑๘,๑๙ เล่ม ๑๕ เรียกว่า สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เล่ม ๑๖ เรียกว่า สังยุตตนิกาย นิทานวรรค เล่ม ๑๗ เรียกว่า สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค เล่ม ๑๘ เรียกว่า สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค เล่ม ๑๙ เรียกว่า สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค
ในที่นี้จะแนะนำเนื้อหาเล่ม ๑๕ ก่อน คือเล่ม ๑๕ มีสังยุตทั้งหมด ๑๑ สังยุต ๒๗๑ พระสูตร โดยกล่าวถึงเรื่องเทวดา เทพบุตร พระเจ้าปเสนทิโกศล มาร ภิกษุณี พรหม พราหมณ์ พระวังคีสะ วน(เรื่องป่า) ยักษ์ และเรื่องท้าวสักกะ
เพื่อให้จดจำสังยุต ๑๑ ได้แม่นยำ จึงเขียนเป็นบทกลอนช่วยจำดังนี้
เทวดา มาพร้อม เทพบุตร
โกศลรุด ปราบมาร ชาญวิถี
ภิกษุณี ตอบปัญหา ว่าพรหมมี
พราหมณ์ทำดี วังคีสะ พระปฎภาณ
วนไพร ใหญ่กว้าง ทางของยักษ์
เทพมีศักดิ์ คือสักกะ จอมอาจหาญ
ทำยุทธ์กับ อสูรกล้า พญามาร
บริวาร สามสิบสอง ครองดาวดึงส์
หรือจำสั้นๆ ว่า เทวดา เทพบุตร โกศล มาร ภิกษุณี พรหม พราหมณ์ วังคีสะ วนะ ยักษ์ สักกะ
ไม่ต้องเครียดนะครับ อ่านสดับปัญญา ยังมีเรื่องราวดีๆ อีกมาก จะนำมาฝากคราวหน้าครับ เช่น พัฒนาการของมนุษย์ในครรภ์ตามแนวอินทสูตร
เทเทโกมาภิกพรหมพราหมณวังวนยส
