ชาวบ้านในชุมชน ต่างพูดว่า คิดได้อย่างไรถึงไปปลูกพืชที่กินไม่ได้ ผลิตแล้วจะนำผลผลิตไปขายที่ไหนกันใครจะซื้อ

 

     เมื่อ ๒0 ปีเศษที่ผ่านมา คุณลุงสุนทร คล้อยโท้  เป็นสมาชิกคนหนึ่ง ของกลุ่มผู้ปลูกยางพาราบ้านวังประดา มาตั้งแต่ต้น ร่วมกับคุณลุงจรินทร์ เดชเดชะ ที่เป็นประธานกลุ่มผู้ปลูกยางพาราบ้านวังประดาคนปัจจุบัน เมื่อนำกล้ายางมาปลูกครั้งแรก ชาวบ้านในชุมชน ต่างพูดว่า  คิดได้อย่างไรถึงไปปลูกพืชที่กินไม่ได้ ผลิตแล้วจะนำผลผลิตไปขายที่ไหนกันใครจะซื้อ

 

 

       ด้วยเหตุผลที่ทำให้มีกลุ่มผู้ปลูกยางพาราบ้านวังประดาเกิดขึ้น ในช่วงนั้นก็เพราะว่าในระบบการผลิตเดิมสภาพพื้นที่ปลูกของโซนหมู่บ้านวังประดาและหมู่บ้านใกล้เคียงส่วนใหญ่ เป็นพื้นที่ดอนก็จะปลูกพืชไร่ได้แก่ มันสำปะหลัง ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ อ้อยโรงงานเป็นต้น ส่วนพื้นที่ลุ่ม(ต่ำ) จะปลูกข้าว ซึ่งมักจะประสบปัญหาเรื่องของภัยธรรมชาติและราคาต่ำอยู่เป็นประจำ เมื่อสิ้นฤดูการผลิตและเก็บเกี่ยวเมื่อขายผลผลิต แล้วก็ได้กำไรน้อย บางรายก็ขาดทุนและก่อให้เกิดการเป็นหนี้อย่างหลีกเลิ่ยงไม่ได้ 

  

 

      จากการได้รับข้อมูลด้านการผลิตยางพารา เมื่อคิดดูกันแล้ว พบข้อดีอยู่หลายประการเช่น ปลูกง่าย การดูแลรักษา ง่ายกว่าพืชอื่นที่เคยปลูกมา เมื่อต้นยางโตแล้ว ได้สภาพป่าสีเขียวคืนมา เพียงแต่ใช้ระยะเวลาประมาณ ๕-๗ ปีก็กรีดน้ำยางได้แล้ว การกรีดน้ำยางในช่วงแรกๆของการผลิต เมื่อหลายปีที่ผ่านมา  พบว่าน้ำยางที่ผลิตได้จากแหล่งนี้น้ำยางมีคุณภาพดี เมื่อนำไปจำหน่ายแล้วก็ได้ราคาดีพอๆกับขายที่ทางภาคใต้ เมื่อมาคิดถึงผลแห่งการตอบแทนในแต่ละช่วงของการกรีดน้ำยางและทำยางแผ่น พบว่าหักต้นทุนแล้วพอมีกำไรเหลืออยู่ พูดง่ายๆก็คือพอมีเงินเหลือที่ใช้จ่ายในครอบครัว

 

 

         ด้วยเหตุผลดังกล่าวก็มีชาวบ้านในชุมชนนี้หรือชุมชนข้างเคียง เมื่อเห็นแปลงปลูกยางพารา ที่ต้นใหญ่มีการเจริญเติบโตดี การดูแลง่ายกว่าพืชอื่น และสามารถทนแล้งได้อีก ซึ่งเป็นการลดความเสี่ยงในเรื่องของภัยธรรมชาติ อีกทั้งในปัจจุบันก็จะมีมีหน่วยงานองค์กรภาคี ได้เข้ามาเรียนรู้ร่วม พร้อมให้การสนับสนุน ทั้งด้านความรู้ เทคโนโลยี และการรวมกลุ่ม การตลาด 

 

 

       เท่าที่ผู้นำเกษตรกร(ลุงสุนทร คล้อยโท้)กลุ่มผู้ปลูกยางพาราบ้านวังประดาได้เล่าให้ฟังมาตั้งแต่ต้น ก็มีหลายหน่วยงานที่ลงมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอยู่เป็นประจำ เช่นทางเกษตรอำเภอเมืองกำแพงเพชร เกษตรจังหวัดกำแพงเพชร ศูนย์ปฏิบัติการกองทุนสงเคราะห์สวนยาง วิสาหกิจชุมชน อบต. และอบจ.  เป็นต้น 

 

                                              

    

   

        ลุงสุนทร ยังได้กล่าวอิ่กว่าปัจจุบัน ก็มีก็มีกลุ่มเกษตรกร จากหลายจังหวัด ได้มาขอศึกษาดูงาน ด้านการผลิตยางพารา ทั้งการปลูก การดูแลรักษา การกรีดน้ำยาง และการทำยางแผ่น การจำหน่าย มาศึกษาดูงานและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันอย่างต่อเนื่อง

 

 

     นี่เพียงเป็นการเล่าให้ฟังส่วนจากลุงสุนทร หากแนวคิดดังกล่าวได้รับการสานต่อ การหาโจทย์ในการพัฒนาศักยภาพของการผลิตยางที่คุณภาพของจังหวัดกำแพงเพชร เพื่อไปสู่ Best Practice  สู่ยุทธศาสตร์การพัฒนาของจังหวัดกำแพงเพชรได้อย่างไร เป็นการท้าทายภาคส่วนที่เกี่ยวข้องในการพัฒนานะครับ

 

 

      ท้ายสุดผมคาดหวังว่าในอนาคตอันใกล้ ยางพารา หากได้ผ่านการวิเคราะห์ด้วยข้อมูลที่ครบถ้วน และหน่วยงานภาคีต่างมีความมุ่งมั่นในการพัฒนาศักยภาพการผลิตอย่างจริงจัง ยางพาราอาจจะก้าวเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของจังหวัดกำแพงเพชรพืชหนึ่งได้นะครับ..(ขอเชิญท่านที่มีประสบการณ์ด้านการผลิตยางพารา เข้ามา ลปรร.กันได้นะครับ)

 

เขียวมรกต

๒๔ เมย.๕๔