หน้า 14
คันว่าแผ่นดินไข้ สิเอาหยังมาตุ้มห่ม
ถ้าแผ่นดินออกหมากไม้ ยาแก้แม่นหยัง
ความคิดให้ค่องเถิงพื้น เสมอบัวฮากหยั่ง
ใจให้อ่อนสิ่งฝ้าย หลายล้อยืดยาว
คันหากมีสองแล้ว บ่กลัวใผอย่าฝ้าวว่า
ลางเทือลิ้น มันหากเจ็บคอบแข้ว น้ำตาย้อยย่าวลง
คันแม่มีความฮู้ เต็มพุงเพียงปาก
สอบโตเองบ่ได้ ใผสิย้องว่าดี
คันเจ้าได้ขี่ซ้าง กั้งฮ่มเป็นพระยา
อย่าได้ลืมประซา ผู้ขี่ควายเการิ้น
คันได้นั่งตั่งอี้ อย่าฝ้าวเปิบหัวใจ
ย้านแต่มันเพพัง สิสั่งกันบ่ทันแล้ว
