ทีฆายุกา โหตุ มหาราชินี ๑๒ สิงหาคม ๒๕๓๕ (กาพย์ห่อโคลง)

    พระพราวแพรวพ่างเพี้ยง        ยามยลเยี่ยงเพ็ญจันทร์ฉาย
แต่พระพร่างพราวพราย            มิว่างเว้นแม้วันแรม
    พระพราวแพรวพ่างเพี้ยง        เพ็ญจันทร์
แสงส่องสกาวพรรณ            ผ่องฟ้า
เรืองรามล่วงบุหลัน            ลอยเด่น
กระจ่างจรัสจ้า                ห่อนเว้นวันแรม
    บารมีร่มเกล้า            เกศาเผ่าเหล่าไทยผอง
มีแต่เสียงแซ่ซ้อง                พระมารดาประชาไทย
    บารมีร่มเกล้า            เกศา
ปวงเหล่าประชา                แซ่ซ้อง
พระดุจดั่งมารดา                สุดห่วง บุตรแฮ
ณ ที่ภัยพานพ้อง                เร่งสร้างสุขสันต์
    หกสิบพรรษ์พร่างแพร้ว        พระดวงแก้วกุก่องสรรพ์
กราบบาทอภิวันทน์            ถวายชัยมงคล
    หกสิบพรรษ์พร่าวแพร้ว        พราวศรี
พระดั่งดวงมณี                ส่องให้
ทวยราฎร์สู่สุขี                ทุกแหล่ง
กราบซึ่งพระบาทไท้            จุ่งพร้อมภิญโญฯ

ออกอากาศสถานีวิทยุฯ มศว.มหาสารคาม 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2535
ประพันธ์โดย สวัสดิ์ ศิริคุปต์


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กรุกลอน...ร้อยกรองชีวิต

คำสำคัญ (Tags)#กลอนเฉลิมพระเกียรติ#กาพย์ห่อโคลง#พระบรมราชินีนาถ#สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์

หมายเลขบันทึก: 43666, เขียน: 09 Aug 2006 @ 12:31 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 15:35 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)