๑๙ เมษายน ๒๕๕๔

       เมื่อช่วงเดือน มีนาคมที่ผ่านมาเราได้มีโอกาศลองเพาะกล้ารางจืดเพื่อใช้ปลูกในสวนสมุนไพรขึ้น บางส่วนปลูกเพื่อส่งให้กับทางศูนย์วิทยาศาสตร์ที่ ๖ (ขอนแก่น) การได้ลงมือจัดการงานเพาะปลูกด้วยตัวเอง ตั้งแต่การซื้อดิน  เตรียมดิน ตัดเถารางจืด แช่น้ำยาเร่งราก จบที่การนำเสียบลงถุงดำ ทั้งหมดทั้งสิ้น....เหนื่อย....ทว่าสนุกดี ^_^

      ที่เหลือเป็นการรดน้ำและเฝ้ารอ.....การเฝ้าดูรางจืดทุกวันๆทำให้เราเห็นแง่งามของการรอคอย ....เมื่อรางจืดที่ปลูกไว้งอกออกมาจากเถาที่ปลูก ช่างเป็นความรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจจนไม่รู้จะบรรยายออกมาอย่างไร  จึงได้แต่ยิ้มทักทายรางจืดที่ผลิออกมาแล้วเอ่ยว่า

           /สวัสดี ยินดีที่มีชีวิตรอดมาเจอกันจร้า/

      นี่คือดินที่ออกไปซื้อกับน้องเตย(จพ.สาธารณสุขที่ทำงานอยู่ด้วยกัน) เราใช้รถรีเฟอร์ของที่ทำงานไปขนกัน ขาไปเจ้าของร้านเป็นคนขนขึ้น ขากลับน้องเตยซึ่งทำหน้าที่เป็นสารถีต้องกลายมาเป็นคนขนลงอีก ห้าๆ ใช้แรงงานน้องใด้คุ้มค่ามากจริงๆค่ะ

 

        มาถึงขั้นตอนการกรอกดินลงถุงบ้าง ช่วงนั้นอากาศหนาวเหน็บ เรากับผู้ช่วยเรา (แม่วัตร แม่สำรอง) เลยไปกรอกดินกันในสวนมะม่วง มีกองไฟเป็นจุดศูนย์กลาง ทุกคนมีความสุขกับการกรอกดินมากเพราะอุ่นกำลังดี ^_^

 

 

ดินที่กรอกเสร็จแล้ว

เราไม่ได้ถ่ายรูปตอนที่ตัดเถารางจืด เลยลัดมาขั้นตอนการเสียบลงถุงเลยก็แล้วกัน ก่อนจะเสียบลงถุงดำต้องเอารางจืดไปแช่น้ำยาเร่งรากไว้หนึ่งคืนก่อนค่ะ ถามสูตรมาจากเจ้าของร้านดินที่ไปซื้อกับน้องเตย แต่มีคุณแม่ภา แม่อสม.ที่มาช่วยเราปักชำวันนั้นบอกว่าตัดแล้วแช่สองชั่วโมงก็ได้เพราะแม่ภาทำกับมันสำปะหลังบ่อยๆ

วันปักชำมีแค่แม่ภา พ่อโสดา (ประธานตำบลที่มาส่งหนังสือที่รพ.สต.แต่โดนเราดึงมาช่วย ห้าๆ ^_^)มาช่วยทำค่ะ เพราะก่อนหน้านี้จัดประชุมประธานอสม.ทุกท่านบอกว่ากำลังวุ่นวายกับการเตรียมงานบุญพระเหวตกันค่ะซึ่งจัดทุกหมู่บ้าน คงมาช่วยได้น้อย

มีมาสองคนก็ดีใจแล้วค่ะ.....

ปรบมือให้กับรางจืดที่งอกออกมาแล้วค่ะ สวยงามใช่มั๊ยหละค่ะ เพาะเองกับมือเลยรู้สึกภูมิใจจังเลยค่ะ ^_^