เพาะออกมาความรู้สึกดีเหนาะ กว่าจะส่งเสียงเชียร์ให้ลุกขึ้นมาได้ ก็หมดพลังงานไปเยอะเหมือนกันนะเนี๊ย

นึกย้อนถึงวันแรกที่เดินย่ำเข้าไปที่สวนหลัง รพ.สน. ที่เขียวครึ้มไปด้วยหญ้า แต่ก็ยังเห็นกล้าพันธุ์สมุนไพร โดยเฉพาะพืชลงหัวหลากหลายชนิด ชูช่องามสง่า ประหนึ่งอวดโฉมว่า

"ฉันมีชีวิตอยู่ได้นะ กับผืนแผนดินแห่งนี้ พาเพื่อน ๆ มาอยู่ด้วยกันกันฉันซิ"

เสียงแห่งธรรมชาติเสียงนั้น ทำให้พี่ไม่เคยหยุดที่จะให้กำลังใจนี ในการพัฒนา ในการสร้าง ในการรวบรวม จากสวนที่มีพืชพันธุ์แต่ยังขาดการดูแลเอาใจใส่

จากวันนั้นจนถึงวันนี้ก็ร่วม ๆ แปดเดือนมั่ง ใช่ป๊ะ ชักไม่แน่ใจ

ปรากฏว่า พี่เห็นการเจริญเติบโต ทั้ง ต้นไม้ใบไม้ ทั้งสวน และน้องนี ที่เริ่มจะมีแรงในการลุยทำงาน

ต้นไม้ยิ่งเติบใหญ่ ยิ่งเห็นพัฒนาการของศักยภาพของผู้ดูแลว่าเติบโตมากขึ้นเพียงใด

แค่แปดเดือนเองเหรอนี่ ที่เรารู้จักกันมา ดูเหมือนมัน น๊าน นานเหนาะ

สู้ต่อไปนะน้อง ชีวิตคือการเรียนรู้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และมันจะดำเนินต่อไป

(^_^)

จะทำอะไรก็รีบทำ เหมือนที่ครูเอ่ย

"ททท = ทำทันที"

แล้วท่านก็ย้ำอีกว่า

"ททท ยรร = ทำทันทีอย่างรวดเร็ว"

อันนี้ยืมท่านมาใช้

เป็นกำลังใจให้ค่ะ.........พี่ติ๋ว