ห่างหายจากหน้าจอไปหลายวัน เข้ามาตามตอบเม้นท์บ้าง ตามทักทายเพื่อนฝูงบ้าง โดยใช้เวลาเพียงเล็กน้อย เป็นบางวัน พบว่าทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปไม่เหมือนเดิม
GotoKnow เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น มีสมาชิกใหม่ ๆ สมาชิกเก่าหลายท่านกลับมาเขียนแลกเปลี่ยนกันเข้มข้นขึ้น และมีการเชื่อมต่อTwitter ได้ด้วย
การเปลี่ยนแปลงที่ตัวฉัน "เขียนไม่ออก" ไม่ทราบว่าจะเขียนอะไร หรือจะเล่าอะไรที่เป็นประโยชน์ต่อผู้อ่าน เมื่อเขียนไม่ออก ก็ขอเรียนว่า "รักและคิดถึงทุกท่านที่แวะมาทักทายกันเสมอ" และขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่านได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอย่างมีความสุขค่ะ
มาทักทายครูคิม
ดิฉันก็ไม่ค่อยได้เข้ามา
สวัสดีค่ะคุณnui
อังคารสวัสดีปีใหม่ไทยค่ะพี่คิม
มาส่งความคิดถึงค่ะ ห่างหายไปนานมากมาย มีเวลาก่อนเริ่มเดินทางอีกครั้ง
พี่คิมสบายดีกับวิถีเอกเขนกนะคะ เขียนยังไม่ออก เช่นกันค่ะ อากาศเริ่มแจ่มๆ แล้วค่ะ
ส่งกำลังใจนะคะ
สวัสดีค่ะPoo
มาเยี่ยมคุณยายคิมครับ
นี่ขนาดเขียนไม่ออก
ก็ยังเขียนได้อยู่ดี
เรียกว่าเอาภาวะการเขียนไม่ออกเป็นอุปกรณ์ไปเสียเลย
พอให้หายคิดถึงกัน
สวัสดีค่ะอาจารย์โสภณ เปียสนิท
แวะมาเยี่ยมครับครูคิม
สวัสดีปีใหม่ไทยครับ
สวัสดีค่ะครูคิม
สุขกาย สุขใจ สดชื่น สดใส นะคะ:) :)
สงกะสัยmeepole ความรู้สึกจะกลับทางกับครูคิม แต่รอเวลาอีกเล็กน้อย ทำที่อยากทำที่ตรงนี้ให้เรียบร้อย แล้วกลับไปอยู่ในที่ๆเงียบสงบ สดชื่น สบาย (แต่ยังไม่ไช่ ที่ชอบ ที่ชอบ หุ หุ ) ไม่เห็นอะไรที่วุ่นวายจัง แม้ทำใจได้ แต่ไม่รู้เห็นจะดีกว่า ถ้าเลือกได้
ต่อไปครูคิมมีอะไรส่งข่าวได้ที่mailนะคะ รบกวนเขียนเบอร์โทรให้ใหม่นะคะ เครื่องเก่าไปเกิดใหม่แล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ
*เขียนไม่ออกหลังจากปั่นถอดบทเรียนของกลุ่มคนปลูกผักกินได้ถึง ๑๔ บันทึก.. เพราะอยู่ในช่วงอยากพักบ้างหรือเปล่าคะ?..
*พี่มี ต้นมะระขี้นก และ ต้นดอกแคขาว เมล็ดพันธุ์ของ ดร.ขจิต ให้พี่ใหญ่มาฝาก..พักสายตาบ้างนะคะ..
สวัสดีครับยายคิม
เข้าใจคิดเข้าใจเขียนเข้าใจพูดกับบันทึกนี้นะครับ
หายไปหหายวัน คงได้เรื่องราวมาแบ่งปันนะครับ
ยายไปไหนมาวันสงกรานต์
คิดถึงครับ และขอบคุณมาก ๆ ครับ
สวัสดีค่ะคนบ้านไกล
ห่างหายไปซะนานนะคะ
ช่วงที่พี่คิมไม่อยู่ ครูอิงมีเพื่อนใหม่ด้วยแหละค่ะ
เข้ามาบันทึก กลอนบ้าง กาพย์บ้าง ครูอิงก็ไปเม้นท์เค้าแรง ๆ
เพราะเขายังไม่ชานาญในการแต่งกาพย์ เกรงใจกลัวเค้าจะโกรธ แต่ก็ไม่โกรธค่ะ
แถมเรียนรู้ได้เร็วมาก คงต้องแนะนำให้พี่คิมรู้จัก
เออ คิดไปคิดมาจะว่าไปแล้ว เพื่อนใหม่ของครูอิง ก็บู๊ ๆ พอ ๆ กับพี่คิมเลยหละ
สวัสดีค่ะmee_pole
สวัสดีค่ะพี่ใหญ่นาง นงนาท สนธิสุวรรณ
สวัสดีค่ะทิมดาบ
สวัสดีค่ะKanchana
สวัสดีค่ะอิงจันทร์ ณ กระท่อมอิงจันทร์
สวัสดีค่ะ
ขึ้นมาเจียงใหม่ เปิ้นบ่บอกไผ
รอถ้าเมื่อใด จะได้ปะกั๋น
หวังว่าพี่คิมคงหายเหนื่อยแล้วนะคะ
ขอให้มีความสุขสดใสเหมือนสีของช่อตุงเหล่านี้ค่ะ
ขออนุญาตแย้งข้อความข้างล่างนี้นะคะ
"จึงประเมินตนเองว่า เราเป็นคนไม่เหมาะกับคนที่มีความรู้ระดับสูงกว่าค่ะ "
คิดว่านี่เป็นเรื่องเล็กน้อยมาก การลปรร. ใน social network สำหรับ meepole แล้วคิดว่าความรู้เป็นเพียงส่วนหนึ่ง เพราะเราไม่ได้เข้ามาเพื่อแข่งกันว่าใครจะเก่งกว่าใคร ในด้านใด ซึ่งก็เป็นไปไม่ได้เช่นกัน เพราะทุกคนมีความรู้ในส่วนที่เป็นจุดแข็งของตน แต่ทุกคนก็มีจุดอ่อนเช่นกัน เช่น meepole อ่อนด้อยนักในเชิงกาพย์กลอน แต่ก็ชอบอ่านขุนช้างขุนแผน หรือแม้กระทั่งแบบเวนิสวานิช และในนี้หลายๆคนที่เขียนให้อ่านเรียนรู้ ก็ได้เข้าไปอ่านแต่แลกเปลี่ยนกับคนเหล่านั้นเป็นกลอนไม่ได้ ก็ให้ดอกไม้เพื่อบอกว่าว่าชอบๆๆ
ประสบการณ์จึงเป็นสิ่งสำคัญกว่าค่ะและคิดว่านี่น่าจะเป็นเป็นจุดประสงค์ที่ GTK เคยตั้งไว้
สิ่งสำคัญของการเข้ามาเรียนรู้ใน social network คือการเรียนรู้ประสบการณ์ที่แตกต่างของแต่ละคน meepole ได้รู้เรื่องดีๆ จากครูคิม มากมาย ได้อ่านเรื่องราวดีๆที่ชอบจากคุณปริม ได้ประสบการณ์ที่ย้ำความมั่นใจมากขึ้นในการปฎิบัติจากคนบ้านไกล ได้รับมิตรไมตรีจาก อ.ขจิตทั้งที่ไม่เคยรู้จักส่วนตัว ได้รู้จักหลายคนที่มีความคิดที่ดีๆ และติดตามอ่านเรื่องที่ดีๆ มีข้อเสนอแนะดีๆ ให้อ่านเพิ่มเติม
และในทางตรงข้ามเช่นกัน ได้เห็นบางอย่างที่เป็นไปเหมือนสังคมข้างนอกทั่วไป ซึ่งแม้ไม่อยากให้เป็นไป แต่ความเป็นจริงคือ เราไม่ได้เป็นครูใครในที่นี้ เราเปลี่ยนใครไม่ได้ แต่เราจัดการตัวเราเองได้
หวังนะคะว่าครูคิมยังคงจะช่วยแบบอย่างของผู้ที่จะเข้ามาเรียนรู้ในสังคมนี้สำหรับรุ่นต่อๆไปค่ะ เหมือนที่meepoe มาได้เรียนรู้ และได้ประสบการณ์ที่ดีๆไปค่ะ