ผมใช้เวลา ๑ ชั่วโมง เพื่อเดินดูมุมต่าง ๆ ในมหาวิทยาลัยในวันที่แทบไม่มีใครมาทำงานหรือเรียนหนังสือ (๑๖ เมษายน ๒๕๕๔) ทำให้องค์ประกอบของภาพที่ออกมามันดู "เงียบเหงาและเดียวดาย" เป็นอย่างมาก ทั้ง ๆ มันก็คือ "ความเป็นไปของธรรมชาติ" ที่เป็นวัฏจักรหมุนวนอยู่อย่างนี้จนกว่าจะไม่มีโลกให้หมุนรอบตัวเอง
ดังนั้น โจทย์ของการตั้งชื่อชุดภาพนี้ ทำให้ใช้เวลาคิดนาน เพราะไม่รู้ว่าจะตั้งชื่อชุดภาพอย่างไรให้เหมาะสมกับความเป็นไปเป็นมาตามความรู้สึกของคนมอง
ตอนแรก ได้ชื่อ "รอยเท้าที่ก้าวย่าง หนทางที่ก้าวเดิน" แต่พอนำชื่อไปวางตามภาพต่าง ๆ ดูไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่ แต่พอเอาอีกชื่อหนึ่งคือ "ปาฏิหาริย์แห่งการรอคอย" ปรากฎในใจเลยว่า "ใช่" ใช่ตามความรู้สึกของตัวเอง
อยากลองนำเสนอภาพชุดนี้ให้ลองชมไปด้วยกันนะครับ ;)...

ทำเป็น Contact Sheets ให้ชมภาพรวมก่อน ;)...

ภาพที่ ๑ ... เราจะเดินเข้าหาแสง หรือจะรอคอยให้แสงเดินทางเข้ามาหาเรา

ภาพที่ ๒ ... กิ่งก้านมะยม ตีโค้งตามธรรมชาติเพื่อปกป้องลูกของตัวเอง

ภาพที่ ๓ ... ใบมะยมแผ่ออกเพื่อรับแสงและป้องกันแสงไปในตัว

ภาพที่ ๔ ... ความสมบูรณ์ของลูกมะยม เกิดมาจาก กลไกการดูแลตัวเอง

ภาพที่ ๕ ... ใบไม้สู้แสง

ภาพที่ ๖ ... เครื่องบินบนยอดไม้

ภาพที่ ๗ ... หางนกยูง สัญลักษณ์ของฤดูร้อน

ภาพที่ ๘ ... พวงคราม นามแห่งครู

ภาพที่ ๙ ... พวงคราม ตามกาลเวลา

ภาพที่ ๑๐ ... พวงคราม ตามอายุขัย และไม่มีใครรอดพ้น

ภาพที่ ๑๑ ... พวงคราม หล่นร่วงลงบนไม้ผุ

ภาพที่ ๑๒ ... เอื้องผึ้ง ตราตรึงใจ ... (ขอบคุณข้อมูลจาก คุณหมอดาว ครับ)

ภาพที่ ๑๓ ... มังกรคาบแก้ว เพริดพริ้งแพรวพราว ต่างสีสัน แต่ไปด้วยกันได้ดี ... (ขอบคุณข้อมูลจาก อาจารย์จัน และ คุณหมอดาว ครับ)

ภาพที่ ๑๔ ... คนมีความรู้และปัญญา ย่อมรู้จัก การวันทาและอ่อนน้อม

ภาพที่ ๑๕ ... ดอกชาทอง ห้อยลงตามแรงโน้มถ่วงของโลก

ภาพที่ ๑๖ ... ดอกช้อนทอง หรือ ดอกแก้วขาว (ฝีมือการค้นหาคำตอบจากคุณหมอดาวครับ)

ภาพที่ ๑๗ ... ดอกคูณ คิดถึงครูคณิตศาสตร์ (เกี่ยวไหม)

ภาพที่ ๑๘ ... ดอกคูณเหลือง มเลืองขอบฟ้า

ภาพที่ ๑๙ ... องศาไหนที่เรากำลังยืนอยู่ ณ ปัจจุบัน (จงน้อมรับฟังผู้ที่อยู่องศาอื่นบ้าง)

ภาพที่ ๒๐ ... ระฆังและกังสดาลดังเพราะลมพัด ไม่ใช่ดังเพราะเคาะหัวตัวเอง

ภาพที่ ๒๑ ... ดอกแก้ว หอมกรุ่นด้วยความดีในตัวเอง

ภาพที่ ๒๒ ... หนทางข้างหน้าอีกยาวไกล แต่ไม่ใช่เป้าหมายข้างหน้า หากแต่เป็นคุณค่าที่สองข้างทาง

ภาพที่ ๒๓ ... แสงสาดส่อง เป้าหมายที่มืดมน คือ แสงสว่างทางข้างหน้าที่มาถึง

ภาพที่ ๒๔ ... แสงสว่างอยู่ที่ไหน ฉันจะเดินไปหาเธอ

ภาพที่ ๒๕ ... ทุกอย่างในโลกมีสองด้าน ไม่ขึ้น ก็ตก ดั่งพระอาทิตย์
ธรรมชาติมีความสวยงามในตัวของมันเอง และย่อมนำความคิดต่าง ๆ มากมายมาสู่มนุษย์ หากเพียงแต่มนุษย์รู้จักสังเกตและคิดเท่านั้น
คำว่า "ปาฎิหาริย์แห่งการรอคอย" ทำให้นึกถึง เพลงที่ผมชอบเพลงหนึ่งครับ ชื่อ "ปาฏิหาริย์ที่รอคอย" ของ ป๊อบ Clalories Blah Blah
เพลงเหงา ๆ ที่รอคอยความหวังจากใครสักคน
http://www.youtube.com/watch?v=iKW7jNtzpIk
เนื้อเพลง : ปาฏิหาริย์ที่รอคอย
ศิลปิน : ป๊อบ ปองกูล สืบซึ้ง (Neung Narongvit)
อัลบั้ม : Sleepless Society 2 (2006)
เคยแอบมองเธออย่างนั้น
เคยเก็บไปฝันเดียวดาย
เคยโกรธดวงดาวแสนไกล
ที่ไม่ดลใจเธอเลยสักครั้ง
รู้ว่าเป็นเพื่นงแค่ฝัน
รู้ว่าตัวฉันเป็นใคร
ก็รู้แต่ไม่อาจห้ามใจ
ก็ยังฝันไกล หวังไปเลื่อนลอบ
เผื่อจะมีซักคืน เผื่อจะมีซักวัน
ที่มีปาฏิหาริย์ช่วยทำให้ฝันจริงขึ้นมา
ได้เป็นคนรักเธอ ได้เป็นคนพิเศษ ในสายตา
แม้ตื่นมาทุกอย่างจะหาย และกลับไปเหมือนวันเก่า
ยอมหากจะต้องผิดหวัง
ยอมกลับไปเหงาดังเดิม
และยอมถูกความจริงซ้ำเติดิม
และยอมถูกความจริงซ้ำเติดี
เผื่อจะมีซักคืน เผื่อจะมีซักวัน
ที่มีปาฏิหาริย์ช่วยทำให้ฝันจริงขึ้นมา
ได้เป็นคนรักเธอ ได้เป็นคนพิเศษ ในสายตา
แม้ตื่นมาทุกอย่างจะหาย และกลับไปเหมือนวันนั้น
ยอมหากจะต้องผิดหวัง
ยอมกลับไปเหงาดังเดิม
และยอมถูกความจริงซ้ำเติม
แลกกับคืนหนึ่งให้ใจนอนฝันดี
และยอมถูกความจริงซ้ำเติม
แลกกับคืนหนึ่งที่เป็นคนรักเธอ
หากเปิดเพลงนี้แล้วชมภาพไปด้วย คงจะเข้าและเคล้ากันน่าดู
ฟังเพลงแล้วชวนคิดถึงใครบางคนที่รอคอยจริง ๆ
โลกของเรายังสวยงามเสมอ
หากมนุษย์เรารู้จักรักษามันเอาไว้ให้นานแสนนาน
อย่าให้ธรรมชาติพิโรธอีกเลย
ก็แค่หวังไว้เท่านั้น
บุญรักษา ทุกท่านครับ
ป.ล. ขอบคุณกัลยาณมิตรทุกท่านที่ช่วยหาชื่อดอกไม้ที่ไม่ทราบให้นะครับ ;)...
ดอกที่อาจารย์ไม่ทราบชื่อคือดอกมังกรคาบแก้วค่ะ
สวยงามทุกภาพค่ะ
ไม่เคยเห็นภาพอารมณ์เหงา ๆ แบบนี้มาก่อน..ทุกวันจะเห็นคน ๆ นึง ชอบหอบฟางเดินไปเดินมาในมหาวิทยาลัย 555...
ชอบภาพดอกพวงครามในภาพที่ 9 มากๆ ค่ะ ดูเหงาๆ ดี...บ่งบอกถึงสัจธรรมบางอย่าง...รอคอย เนิ่นนาน จนร่วงโรย
ภาพที่ 12 น่าจะเป็นเอื้องผึ้งนะคะ
ภาพที่ 13 มังกรคาบแก้ว...
ที่เหลืออีกภาพ ไม่ทราบเหมือนกันคร้าบ...คงต้องรอผู้รู้ท่านอื่นๆ ^o^
ขอบคุณครับ อาจารย์จัน ดร. จันทวรรณ ปิยะวัฒน์ ;)...
ยินดีที่อาจารย์เข้ามาเยือนครับ
ฟางที่หอบ คือ งานที่ทำ
งานที่ทำ คือ การปฏิบัติธรรม
ดังนั้น การปฏิบัติธรรมไม่จำเป็นต้องเข้าวัดเวลาทุกข์หรอก
ขอบใจที่มาเยี่ยม kero-jung ;)
ภาพหมายเลข ๙ คือ สัจธรรมที่เราไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
ขอบคุณมากครับ คุณหมอดาว blue_star ;)...
ชื่อดอกไม้นั้น ก็รอ คุณหมอดาว แหละ ;)...
การทำงานคือการปฏิบัติธรรม..และการปฏิบัติธรรมไม่จำเป็นต้องเข้าวัด..เวลาทุกข์มิสมควรแบกความทุกข์เข้าวัด..^^
ทุกอย่างที่อาจารย์บอกมาเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งค่ะ...เห็นอาจารย์แบกงานก็หนักพอดูแล้วนะคะ..แต่ขอให้ใจได้ผ่อนคลายบ้างนะคะ..
ช่างสรรหาภาพ..ได้อารมณ์ เงียบ..เหงา..ว้าเหว่..แบบสุดๆ
ก็เล่นไปวันที่เขาหยุดกันนี่นา..
เถอะน่า..พี่ว่า ปาฏิหาริย์ที่รอคอย คงจะมีจริง
มุมของแสงและเงาดีทุกภาพเลยครับ
วันหนึ่งคุณครูวัต จะดีใจที่ได้รอคอยค่ะ เมื่อเจอใครคนนั้น
คำคมสุดยอดมากครับ
ขอบคุณมาก กบ kero-jung
แล้วนี่ทำไมไม่ Login ล่ะเนี่ย ;(
โอกาสทองเลยครับ พี่ ครู ป.1 ;)
ว่าง ๆ ไร้ผู้คนแบบนี้ การถ่ายรูปเป็นไปตามใจ ไมมีใครมาบังมุมกล้อง
ให้คิดไม่เหมือนคนอื่นเข้าไว้ มุมมองจึงเกิดขึ้น
ขอบคุณกำลังใจครับพี่
ขอบคุณ ท่านอาจารย์ โสภณ เปียสนิท ครับ ;)...
ภาพชุดนี้ถ่ายเพราะความคิดถึงน่ะครับ คุณ แสงตะวัน ;)...
การรอคอย อาจเป็น การรอคอยที่ลม ๆ แล้ง ๆ ครับ
ขอบคุณครับ คุณ บีเวอร์ ;)...
สวัสดีปีใหม่ไทยครับ ท่านอาจารย์นพลักษณ์ ๙ Sila Phu-Chaya ;)...
เราจะข้ามเวลามาพบกัน (ก่อน) ครับ อิ อิ ;)...
ถึงจะรอคอยแบบ ลมๆ แล้งๆ แต่หากสมหวังก็คุ้มค่าที่รอนะคะ คุณครูวัต
หนูเป็นคนหนึ่งที่รอคอย แม้การรอคอยจะเดาคำตอบได้ง่ายว่า"ไม่สมหวัง" แต่ไม่รู้ว่าเป็นอะไรถึงชอบรอ
แสงตะวัน
สวัสดีค่ะ
แอ่น...แอ้นท์ มาแว๊ว ๆ ๆ ๆ ๆ ภาพจ๋วย ๆ ทั้งน้านเยย
ปาฏิหาริย์การรอคอยสู่ปาฏิหาริย์การตื่น