Wasawat Deemarn (ความเห็นล่าสุด)
16 เมษายน 2554 00:56
#2414700

ขอมอบหัวใจจากลูกศิษย์ให้กับพี่จันทร์รักษ์ ... แทนคำขอบคุณที่กรุณาสร้างสรรค์บทกวีอันล้ำค่าให้กับผมเป็นคำรบที่สองนะครับ

ขอบคุณด้วยใจจริงครับ ;)

.................................................................................................................

ความรู้ใหม่   ทีละน้อย  ค่อยแจ่มแจ้ง

เพื่อเพิ่มแสง  ส่องทาง  สว่างใส

สานความคิด  ประเทือง  เรืองวิไล

พจน์ประไพ  กลั่นจากจิต  ลิขิตกลอน

 

เมื่อพากเพียร   เรียนจบชั้น    วันลาจาก

อาจารย์ฝาก  ปัจฉิมธรรม  เป็นคำสอน

รักชีวิต   คิดดีด้วย   อำนวยพร

ทุกขั้นตอน   แนวดี   ให้ชีวา

 

การดำเนิน   วิถี   ที่เรืองรุ่ง

ขอจงมุ่ง  ตระหนัก   และรักษา

สี่อย่างนี้   อย่าเลือนผ่าน  กาลเวลา

ประเสริฐค่า   คุณธรรม   กอร์ปกรรมดี 

 

หนึ่งรักษา   สัจจะ  วาทะปาก

ถ้อยคำจาก    คิดครวญ  ให้ถ้วนถี่

สองรักษา   สัญญา  อันพึงมี

หากผิดที   จะหมดทาง  ไว้วางใจ

 

สามรักษา   เวลา   คราชีวิต

ไม่รั้งคิด  รอคอย  พลอยเหลวไหล

แม้นผ่านลับ   คล้อยเคลื่อน  เลือนลาไป

มิจักได้   หวนฝืน   คืนกลับมา

 

สี่รักษา   โอกาส   มิพลาดพลั้ง

ไม่รอหวัง  เลื่อนลอย   คอยวาสนา

ไม่รอโชค   ดีประเสริฐ    บังเกิดมา

ไม่รอท่า    ฟ้าประทาน   ในพานทอง

 

อย่าหวังว่า  ฟ้าลิขิต   ชีวิตได้

โปรดจงใช้  พรสวรรค์  พลันสนอง

พรแสวง   เป็นปัจจัย    ในครรลอง

ชีวิตต้อง   บากบั่น   ผันโชคชะตา

 

รสพระธรรม  คำสอน   ตอนหนึ่งนั้น

อย่าหมายมั่น  กรรมเก่าใหม่   ให้กังขา

พลิกวิถี   ชีวิต   คิดนำพา

เวรกรรมว่า  ดีชั่ว  ที่ตัวทำ

 

อันโอกาส   พลาดแล้ว  ย่อมแคล้วคลาด

ชาญฉลาด   ให้ก้าวจาก   หากถลำ

เปลี่ยนชีวิต   คิดใหม่   ใฝ่ทางธรรม

สตินำ   ความดี    ชีวีรุ่งเรือง