ดอกหญ้าใบน้อย ไร้แสงสีในตัวเอง ยามอาทิตย์เจ้าคล้อยหลับ พลันขาวโพลนสิ้นสี ยามตะวันเฉิดฉาย เขียวฉ่ำคืนสี