เขาจักทำที่สุดแห่งทุกข์
ภิกษุทั้งหลาย ! บุคคลนั้นหนอ
( สุขาย เวทนาย ราคานุสยํ ปหาย )
ละราคานุสัยอันเกิดจากสุขเวทนาเสียได้แล้ว
( ทุกฺขาย เวทนาย ปฏิฆานุสยํ ปฏิวิโนเทตฺวา )
บรรเทาปฏิฆานุสัยอันเกิดจากทุกขเวทนาเสียได้แล้ว
( อทุกฺขมสุขาย เวทนาย อวิชฺชานุสยํ สมูหนิตฺวา )
ถอนอวิชชานุสัย อันเกิดจากอทุกขมสุขเวทนาเสียได้แล้ว
( อวิชฺชํ ปหาย วิชฺชํ อุปฺปาเทตฺวา )
เมื่อละอวิชชาเสียได้แล้ว และทำวิชชาให้เกิดขึ้นได้แล้ว
( ทิฏฺเฐว ธมฺเม ทุกฺขสฺสนฺตกโร ภวิสฺสตีติ )
เขาจักทำที่สุดแห่งทุกข์ ในทิฏฐธรรม ( รู้เห็นได้เลย ) นี้ได้ นั้น
( ฐานเมตํ วิชฺชติ ฯ )
ข้อนี้เป็นฐานะที่จักมีได้
