ริมดิน

"หล่อน"...เดินเรียบไปตามถนน..ข้างทางด่วนสายนั้น.....ตะขบต้นที่ยื่นใบออกมาหายใจนอกริมรั้ว...ทิ้งลูกหล่นเกลื่อน..อยู่บนลานคอนกรีต..มันยังไม่ได้ถูกเก็บกวาด...พิกุลทิ้งดอก..โรย..กลิ่นหอมอ่อนๆยังแทรกผ่านกลิ่นอายของท้องถนน..กระทบจมูก...เหมือนจะเตือนความรู้สึกของ"หล่อน"...ว่า..."กำลังเดินอยู่ท่ามกลางสวนสวรรค์"..มะดัน..แพรมใบพ้นรั้วมาให้เห็น...มันอยู่เป็นเพื่อน..พิกุล..(หล่อนแอบคิด...คงจะแอบเอาอย่างยายธี..อ้ะ..)..

"หล่อนหยุด..เมื่อสาวน้อย..คนกวาดถนน...เดินกวาดผ่านมา".....หล่อน..เอ่ยพาที..."อิจฉาจัง..อาชีพนี้..ฉันอยากจะไป..เป็นคนกวาดถนนบ้าง..ถ้ามีโอกาศ.."...มันอันตรายนะ.."เธอตอบ"..ทำไมล่ะ..."หล่อนถาม"...เคยถูกแกงค์..มอเตอร์ไซด..ขู่เอาเงิน..ขอร้อยหนึ่ง...(ให้ไปด้วยความจำยอม..เมื่อไม่อยากเจ็บตัว...เธอบอก..เหตุเกิดตอนเช้ามืด..ตะวันยังไม่โผล่)...หล่อนหวลไปคิด..ถึงคน กวาดถนนคนก่อน..เธอถูกรถยนต์ชนตายขณะทำหน้าที่..เธอ..คนนั้นมีลูกสี่คน..ที่เป็นกำพร้าเพราะขาดแม่....(พ่อมันมีเมียน้อยแถมยังพามาวันเผาศพ...ลูกก็ไม่ยอมรับเลี้ยง...ที่บ้านเมียที่ตายก็ถูกบังคับขายไปเลี้ยงเมียน้อย..)....เธอเล่าเสียงขื่น...เราเป็นญาติกันกับผู้ตาย...เธอบอก...

"หล่อน"...ผละ..จากการ..พาที...เหงาหงอยอ้อยอิ่งอยู่กับความรู้สึก....สวรรค์...หรือ..นรก..ในเมืองเทพ...ที่..ริมดิน  (ไม่มีเสียงตอบจากสวรรค์...แต่แน่นอน..คงจะมีผู้อ่าน..ช่วยตอบคำถามนี้...)..หล่อนแอบคิดเช่นเคย.....