คุณ  ครู ป.1    ได้ถอดบทเรียน ร้อยรสบทกวี : บทกวีที่เป็นเอกลักษณ์พิเศษเฉพาะ 

"... ในบรรดาสมาชิกกลุ่ม ร้อยรสบทกวี   10  ท่าน คุณครู ปณิธิ ภูศรีเทศ เป็นผู้ที่แต่งบทกวีมีเอกลักษณ์พิเศษเสมอ  นั่นคือ ทุกบทจะมีภาพประกอบซึ่งภาพประกอบนั้นล้วนเป็นภาพจากฝีมือการวาดภาพ ไม่ว่าจะเป็นสีน้ำ  ปากกา ดินสอหรือสีไม้ ในบันทึก ว่างเปล่าในความตีบตัน ..."  

(อ้างอิงจาก...บทกวีที่เป็นเอกลักษณ์พิเศษเฉพาะ 

 

ผมถือว่า กวีดังกล่าวข้างต้น นับเป็นรูปแบบหนึ่งของ บทกวีที่เป็นเอกลักษณ์พิเศษเฉพาะ  คือ บทกวีที่ประกอบด้วยฝีมือการวาดภาพ

และผมขอนำเสนออีกรูปแบบสองนะครับ บทกวีที่ไม่มีเสียง

เพราะกวีที่มีความหมายและความงดงามในการใช้อักขระ ตัวอักษร และถ้อยคำ ในการสื่อความหมาย ถึงแม้ไม่มีสัมผัส ฉันทลักษณ์ และรูปแบบบังคับ

แต่ถ้าสิ่งที่ผู้แต่งสื่อออกมาแล้วทำให้ผู้อ่านสะเทือนอารมณ์  ความรู้สึกละเมียดละไมในหัวใจ และกระตุ้นจินตนาการ

สิ่งเหล่านั้น ในมุมมองของผม นับว่าเป็น 'บทกวี' ครับ

และนี่คือ กวีที่เป็นเอกลักษณ์พิเศษเฉพาะ  มองผ่านเลนส์ของผมครับ

 

1. Ico48  Ka-Poom  ที่ได้ถ่ายทอดเรื่องราว การเรียนรู้เรื่องราวการเดินทาง...ทางด้านจิตใจของ"ตนเอง" และ "ชีวิต" สู่การเกิด "ความสุขเล็กเล็กในใจ" เรื่องราวที่ปราศจากการแยกส่วน ไม่ว่าจะเป็นวิถีชีวิต ครอบครัว การทำงาน และความสัมพันธ์ต่อสรรพสิ่งรอบด้าน  ขอยกตัวอย่าง เช่น

 

- อิสระ  http://gotoknow.org/blog/kapoommind/433379

- ความเข้าใจ

http://gotoknow.org/blog/kapoommind/432356

- พระอาทิตย์ทรงกลด

http://gotoknow.org/blog/kapoommind/393603

- ชีวิตคืนชีวิต

http://gotoknow.org/blog/kapoommind/389314

 

2. Ico48  ยายธี ของผมเองครับ ผมเคารพท่านมากครับ ชอบในมุมมอง การผ่านชีวิต ดังนั้น การเขียนของยายทุกชิ้น จึงเป็นอณูเล็ก ๆ ที่แทรกซึมเข้าไปในหัวใจของผม เช่น

 

- ตะวัน..กำลัง..จะลับฟ้า

http://gotoknow.org/blog/environment4u/355042

- บนหนทาง...ที่โรยด้วยกลีบดอกไม้

http://gotoknow.org/blog/environment4u/356389

- หนึ่งในธรรมชาติ

http://gotoknow.org/blog/environment4u/357668

- นก กับอิสระภาพ

http://gotoknow.org/blog/environment4u/329731

 

3. Ico48  ทิมดาบ  หมออนามัยคนหนึ่งในภาคอีสาน

ผมเองครับ ผมเขียนถ้อยคำที่เรียบง่าย และอยู่รอบ ๆ ตัวของผม เช่น ดวงจันทร์  ดอกไม้  สายน้ำ ปฎิทิน  บาดแผล  แม่ พ่อ  และลูกชายของผม เป็นต้น  และผมมองว่า เมื่อนำมาเรียงร้อย สิ่งเหล่านั้น กลับงดงามอีกรูปแบบหนึ่ง และสามารถเยียวยา และสมานบาดแผลในจิตใจของผมได้ ผมขอนับเป็นกวีที่ไม่มีเสียง แต่มีชีวิตและจิตวิญญาณนะครับ เช่น

 

- สายน้ำที่โอบกอดพ่อไว้นิรันดร

http://gotoknow.org/blog/adirek12/411364

- ขอบใจนะ...เจ้าดวงจันทร์

http://gotoknow.org/blog/adirek12/420376

- ปอกเปลือกความมืดมิดของรัตติกาล

http://gotoknow.org/blog/adirek12/420573

- เธอเป็นเพียงคนเดียวที่มองฉัน

http://gotoknow.org/blog/adirek12/433531

 

 

 

ผมขอยกตัวอย่าง  บทกวีที่เป็นเอกลักษณ์พิเศษเฉพาะ  มองผ่านเลนส์ของผมนะครับ

และในพื้นที่แห่งการแบ่งปันและความรักของผม ณ โกทูโน แห่งนี้

นอกจาก 3 ท่าน แล้ว ผมเชื่อว่า...ยังมีบทกวีจากผู้เขียน ณ แห่งนี้

อีกมากมายครับ

และผมเชื่อว่า การสัมผัสบทกวี...ผ่านหัวใจ ...

จะทำให้ทุกท่านเข้าใจชีวิต และเข้าใจโลกมากขึ้นครับ...