ครั้งหนึ่งลูกศิษย์เล่าความฝันเขาว่า (Dream) "..อยากให้ลูกน้องของมีความรู้สึกว่าเป็นเจ้าของขององค์กร..ทำยังไงครับ.."
....
คุ้นๆกับคำพูดนี้ไม่ครับ คงได้ยินกันบ่อย..
....
ผมเลยถามกลับว่า..."...คุณเคยไปทำอะไรมา แล้วเกิดจุดเปลี่ยน จนเกิดคววามรู้สึกว่าตัวเองเป็นเจ้าของขององค์กร " (Discovery)
...
"ผมเริ่มต้นทำทุกอย่างครับอาจารย์..ตั้งแต่ลงไปขัดส้วมช่วยแม่บ้าน..ไปช่วยลูกค้าจัดงาน...เก็บเงิน..ทำทุกอย่างเลย."
...
"ถ้าผมเดาไม่ผิด..ลูกน้องคุณปัจจุบัน ใครเป็นเซลล์ก็เป็นเซลล์ ทำมันอย่างเดียว.."
...
ใช่ครับ..
...
"...เป็นไปได้ไหมถ้าคุณจัดให้เขาได้หมุนเวียนเปลี่ยนงาน ทำตั้งแต่ขัดส้วม ยันเก็บเงินลูกค้าอย่างที่คุณเคยทำ..ลองทำเป็นโครงการพัฒนาองค์กรขึ้นมา..อาจส่งผลให้ลูกน้องรู้สึกเป็นเจ้าขององค์กรคล้ายๆ คุณก็ได้.."(Design)
....
"..เห็นด้วยเลยอาจารย์..ผมจะลองไปทำดู.."(Destiny)...
....
นี่ไงครับ..คุยแบบ AI เริ่มจากไหนก็ได้..เช่นเริ่มจากการวาดฝัน (Dream) แล้วพากันตั้งคำถาม เพื่อค้นหาสิ่งที่ดีที่สุด (Discovery) แล้วนำมาสู่การออกแบบโครงการ (Design) จนเกิดเป็นโครงการจริง (Destiny) ขึ้นมาครับ..
....
คุณล่ะ คิดอย่างไร
อาจารย์ค่ะ ตอนนี้หนูเองเริ่มทำความรู้จักกับ AI และเรียนรู้มันจากบันทึกของอาจารย์ค่ะ AI เป็นประโยชน์ต่อหนูในการทำงานมากค่ะ ถ้าอาารย์มีอะไรชี้แนะหนู อาจารย์ชี้แนะได้เลยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ
ยินดีมากๆนะครับ คุณอาร์ม มีอะไรสงสัย ถามได้เลยนะครับ..
เรีียนอาจารย์ด้วยความเคารพคะ เป็นอีกแง่หนึ่งที่น่าสนใจคะ แต่ สังเกตว่า
คนที่ทำงานในสหรัฐฯ ส่วนใหญ่ เขาจะรักงาน ทำงานอย่างเต็มที่ ภาคภูมิในองค์กร
ทั้งที่มักทำงานอย่างเดียว รู้กระจ่างอย่างเดียว(ไม่ค่อยยอมรู้เรื่องอื่นด้วย)
..อะไรทำให้เขาเป็นอย่างนั้นคะ..
หรือเพราะบรรยากาศของหน่วยงาน..สังเกตว่า ที่นี่ เขาจะแสดงการยอมรับ
ใครทำหน้าที่อะไร ก็ถือเป็น Experts มีอะไรให้ไปปรึกษา ขอความช่วยเหลือคนนั้น
ขณะที่บ้านเรา อะไรให้ไปถามหัวหน้าก่อน..