อ่านแล้วสติมา ปัญญาเกิด เห็นภาพชัดเจน นำมาฝากด้วยความปรารถนาดีจากใจจริง เราควรเปิดใจยอมรับความจริง ยอมรับความผิดพลาดในการใช้ชีวิตตามวิถีอันยาวนานกันได้แล้ว วิถีแห่งความเจริญงอกงามจะได้มีโอกาสเกิดขึ้นในสังคมไทยเราเสียที จริงอยู่ว่าเงินทอง วัตถุ สำหรับผู้ที่ยังต้องใช้ชีวิตพัวพันอยู่กับสิ่งยั่วยุต่างๆใครๆก็อยากได้กันทั้งนั้น แต่ความอยากได้นั้นมันคงไม่ได้สำคัญอะไรมากไปกว่า ความสง่างามในการกระทำของเราที่จะได้มาซึ่งเงินทอง วัตถุนั้นๆ ใช่ไหมครับ?

นิทานคุณธรรม[๑]

          สวนสัตว์แห่งหนึ่งได้เสือโคร่งใหม่มาหนึ่งตัว ทางผู้บริหารระดับสูงของสวนสัตว์ตั้งงบประมาณอาหารเสือตัวนั้นเป็นเงิน ๑ บาทต่อวัน ตามค่าเงินในสมัยนั้น เมื่อคนเลี้ยงเสือได้เบิกเงิน ๑ บาทไปซื้อเนื้อมาเลี้ยงเสือแต่ละวัน เขาได้ยักยอกเงินค่าอาหารเสือไป ๑ สลึง เท่ากับเสือได้กินเนื้อในราคา ๓ สลึงต่อวัน เสือไม่อ้วน ผู้คนมาชมสวนสัตว์เห็นเสือไม่อ้วน จึงไปร้องเรียนต่อผู้อำนวยการสวนสัตว์ว่า เป็นเพราะตั้งงบประมาณค่าอาหารเสือน้อยเกินไปไม่เหมาะสม ผู้อำนวยการจึงได้ส่งผู้ตรวจการลงไปตรวจสอบข้อเท็จจริง ครั้นผู้ตรวจการลงไปตรวจสอบสภาพความเป็นจริงก็พบว่า มีการยักยอกเงินค่าอาหารเสือไป ๑ สลึง เขาจึงขอค่าปิดปากอีก ๑ สลึง จากค่าอาหารเสือต่อวัน จึงทำให้สถานการณ์ยิ่งเลวร้ายลงไปกว่าเดิม เพราะคน ๒ คน ยักยอกกันไปรวม ๒ สลึง คงเหลือค่าอาหารเพียงวันละ ๒ สลึงเท่านั้น เสือก็ผ่ายผอมลงหนักเข้าไปอีก ต่อมามีผู้รายงานให้ผู้อำนวยการทราบว่าเสือผอมลงๆ ผู้อำนวยการจึงส่งผู้ตรวจการระดับสูง ลงมาตรวจสอบข้อเท็จจริง ผู้ตรวจการระดับสูงตรวจสอบอยู่เพียง ๓ วัน ก็พบความจริงว่า มีการทุจริตยักยอกค่าอาหารเสือ เขาจึงขอค่าปิดปากอีก ๑ สลึง จะเห็นว่า คน ๓ คน ยักยอกกันไป ๓ สลึง เจ้าเสือคงเหลือค่าอาหารเพียงวันละ ๑ สลึง มันจึงผอมเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก นอนหายใจรวยระริน มีคนไปรายงานผู้อำนวยการสวนสัตว์อีกว่าทำไมยิ่งตรวจสอบ เจ้าเสือยิ่งผอมลง ยิ่งย่ำแย่ลง ผู้อำนวยการจึงตัดสินใจส่งผู้ตรวจการระดับสูงสุดไปตรวจสอบข้อเท็จจริง เพื่อหวังจะได้ทราบความจริงว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่กับเจ้าเสือ ผู้ตรวจการระดับสูงสุดลงไปตรวจสอบข้อเท็จจริงได้ ๓ วัน เสือตาย เพราะ.....เขาขอแบ่งสลึงสุดท้ายเป็นค่าปิดปาก ดังโคลงโลกนิติ (๒๙๘) ที่ว่า.....

                             “เบิกทรัพย์วันละบาทซื้อ        มังสา

                              นายหนึ่งเลี้ยงพยัคฆา          ไป่อ้วน

                              สองสามสี่นายมา                กำกับ กันแฮ

                              บังทรัพย์สี่ส่วนถ้วน             บาทสิ้นเสือตาย”

            โคลงโลกนิติบทนี้แสดงว่า ปัญหาเรื่องการทุจริตคอร์รัปชั่น เป็นเรื่องเก่ามีมานานในสังคมไทย นักบริหารที่ดีต้องใช้หลักการใดจึงจะแก้ปัญหานี้ได้?

            ยิ่งไปกว่านั้นการทำงานร่วมกันของคนหมู่มากก็มักมีความขัดแย้งกันในองค์กร คนเก่งทั้งหลายตั้งหน้าตั้งตาขัดขากันเอง นักบริหารที่ดีต้องสามารถจูงใจคนเก่งให้ปรองดองกัน และพร้อมใจกันทำงานให้บรรลุตามเป้าหมาย เข้าทำนองที่ว่า “ผลัดกันดี ดีทุกคน ชิงกันดี ไม่ดีสักคน” คนไทยจะทำงานเป็นทีมได้ดีขึ้น ถ้ามีนักบริหารที่ดีคอยกำกับดูแล

เรียบเรียงโดย : ธนากรณ์  ใจสมานมิตร , ๘ เมษายน ๒๕๕๔

[๑] พระราชวรมุนี (ประยูร  ธมฺมจิตฺโต) “คุณธรรมสำหรับนักบริหาร” , พิมพ์ครั้งที่๔ / ๒๕๔๑ : ๖-๗