ผมไม่ค่อยได้เข้ามาบันทึกใน gotoknow เท่าไร เกรงว่า b นี้จะเหงาซะ และเห็นว่า สิ่งที่จะบันทึกนี้คือ "การจัดการความรู้" ด้วยการทดลองปฏิบัติด้วยตนเอง อาจเป็นประโยชน์ไม่น้อยต่อผู้สนใจใคร่รู้ในเรื่องนี้
ช่วงการปรับตัวเพื่อเรียนรู้
การ ปฏิบัติ ณ วัดภัททันตะฯ ช่วงแรกเป็นช่วงของการเรียนรู้และการพยายามปรับตัว จากที่เคยตื่น ๖ โมงเช้า เป็น ตีสามครึ่ง ด้วยการกำหนดเอาเองโดยไม่ใช้นาฬิกาปลุก ดังนั้น ในช่วงแรกจึงนอนไม่เป็นสุข เพราะกังวลกับเวลา อย่างไรก็ตาม ตลอด ๑ เดือน ไม่เคยพลาดเรื่องการตื่นนอน
๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๓
ก. เช้าตรู่ (๐๔.๐๐ น.) ทำวัตร สวดมนต์เช้า นั่งกรรมฐาน โดยใช้ สติปัฏฐานสี่ กำหนดด้วย "ยุบหนอ-พองหนอ" ตามความเป็นจริง เดินจงกรม สลับกันไป พบว่า ความคิดฟุ้งซ่าน ง่วงนอนอย่างทรมาน การเดินจงกรมก็แทบจะล้ม เรียกว่า เดินไม่เป็นอันเดิน นั่งไม่เป็นอันนั่ง แต่ต้องสู้
ข. สาย (๐๘.๓๐ น.) เดินจงกรม สลับ การนั่งกำหนดตามหลักสติปัฏฐานสี่ พบว่า ยังกำหนดพอง-ยุบของท้องไม่ได้
ค. บ่าย (๑๓.๐๐ น.) เดินจงกรม สลับ การนั่งกำหนด พบว่า ยังนั่งกำหนด พอง-ยุบ ไม่ได้ (หาพอง-ยุบของท้องไม่ได้) จึงยืนกำหนด โดยการหายใจเข้า-ออกยาว เกิดอาการปวดที่ศีรษะบนขวา
ง. เย็น (๑๘.๐๐ น.) ทำวัตร สวดมนต์ เย็น การนั่งกำหนด อากาศเย็นนิดๆ กำหนดได้ที่ปลายจมูก จึงไม่กำหนดที่ท้อง เพราะหาพอง-ยุบไม่เจอ หันมากำหนดที่ปลายจมูก ส่วนการเดินดีขึ้น แต่ภาพความคิดและความคิดแทรกซ้อนยังคงเข้ามาเรื่อยๆ
