ฝนเริ่มลงเม็ดตั้งแต่ 12 มีนาคม 2554 ตกมาเรื่อย ๆ เราก็คิดว่าเป็นเรื่องธรรมดา เดี๋ยวก็คงหยุด ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าจะรุนแรงถึงเพียงนี้
12 มีนาคม 2554 ฝนตกบ้างหยุดบ้างสลับกันเรื่อยมา โดยทุกคนไม่ได้เฉลียวใจ หรืตระเตรียมสิ่งใดไว้เลย
25 มีนาคม 2554-2 เมษายน 2554 ฝนกระหน่ะมาแบบไม่ขาดสาด ส่งผลกระทบเกือบทุกพื้นที่ของจังหวัดนครศรีธรรมราช
------------------------------------------------
25 มีนาคม 2554 ฝนเริ่มกระหน่ำมาแบบไม่ขาดสาย ตกทั้งวันทั้งคืน ไม่ขาดเม็ดเลย
26 มีนาคม 2554 น้ำท่วมใหญ่กรุงชิงนบพพิตำ สะพานเริ่มขาด การสัญจรขาดจากกันไม่
28 มีนาคม 2554 ภัยพิบัติน้ำท่วมเอ่อท่วมเกือบทุกพื้นที่ในนครศรีธรรมราช
29 มีนาคม 2554 ฝนระลอกสองกระหน่ำกรุงชิง นบพิตำ สวนยางพารา สวนผลไม้ พังระแนระนาดไปหมด พร้อม ๆ ดินถล่มลงมา การสื่อสารทุกอย่างถูกตัดขาด
30 มีนาคม 2554-1 เมษายน 2554 ฝนเริ่มกระหน่ำมาแบบไม่ขาดสาย เช่นเดิม
ไม่มีน้ำท่วมครั้งไหนที่หนักหนาเหมือนครั้งนี้แล้ว
เดือดร้อน ทุกหน่อยหญ้าก็ว่าได้ สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น น้ำท่วม ไฟดับ น้ำไม่ไหล สื่อสารไม่ได้ ดูจะเป็นสิ่งธรรมดา เมื่อได้รับทราบว่าพื้นที่อื่น ๆไม่ว่าจะเป็นนบพิตำ สิชล ท่าศาลา ปากพนัง ที่มีดินถล่ม ถนนหนทาง สะพานถูกตัดขาดจากโลกภายนอก
การช่วยเหลือจากพวกเราคนไทยทุกคนก็เริ่มเข้ามา ไม่ว่าจะเป็นหน่วยงานต่าง ๆ องค์การต่าง ๆ ประชาชนชาวไทยทุกคน
ทหารดูเหมือนจะเป็นกำลังสำคัญในครั้งนี้ ช่วยเหลือพี่น้องอย่างไม่ย้อท้อ
ทหารเคียงคู่ประชาชนจริง ๆ น่ะ เป็นส่วนที่เชื่อมประสาน ระหว่างน้ำใจของคนไทย กับผู้ประสบภัย ขอบคุณสำหรับทุกคนที่แบ่งปันน้ำใจให้กับชาวนครศรีธรรมราชและคนใต้ทุกจังหวัด
ขอให้สิ่งดีดีกลับคืนสู่พี่น้องชาวไทยผู้มีน้ำใจทุกคนด้วยเช่นกัน และให้ทหารทุกนายปลอดภัยจากการช่วยเหลือชาวบ้านในครั้งนี้
