ผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่า สามีของเธอยังคงทำงานทั้งๆ ที่รู้ตัวว่าถูกกัมมันตภาพรังสีกระหน่ำไปทั้งตัว ในอีเมลที่ชวนใจสลายของเขาเขียนบอกภรรยาว่า “โปรดดำเนินชีวิตต่อไปให้ดี ผมยังกลับบ้านไม่ได้สักระยะ”

ขอบคุณภาพจากhttp://www.oknation.net/blog/home/blog_data/308/20308/images/sakura/2a.jpg

ใช่ไม่รู้.....          

ว่าการกู้วิกฤตพิษมหันต์

ทุกนาทีมีชีวิตเป็นเดิมพัน

ทุกก้าวมั่นทุกมือคว้ามหาภัย

 

ใช่ไม่รู้....

ชีวิตอยู่แสนสั้น ณ วันใหม่

จะเหินห่างคนรักคนห่วงใย

จะจากร้างหัวใจที่ผูกพัน

 

ใช่ไม่รู้...

คนครองคู่อยู่หลังนั่งโศกศัลย์

กินน้ำตาต่างข้าวเฝ้าจาบัลย์

กว่าผ่านผันวันคืนสะอื้นตรม

 

ใช่ไม่รู้...

เสียงลูกกู่ตะโกนก้องร้องเสียงขรม

“โอโต้ซัง !” “โต้ซัง” ดังระงม

ภารกิจจำข่มขมขื่นคลาย

 

ใช่ไม่รู้...

เพื่อนคู่หูเคียงข้างเริ่มห่างหาย

การบาดเจ็บอ่อนล้าเริ่มมากราย

เพื่อนเริ่มตายลาลี้ทีละคน

 

ใช่ไม่รู้...

ว่ากอบกู้วิกฤตภัยยังไร้ผล

เพื่อปกป้องผองชีพมหาชน

ยอมพลีตนถูกฝัง...ทั้งทั้งรู้

ภาพด้านนอกคนงานกำลังเชื่อมสายส่งเพื่อติดตั้งระบบจ่ายไฟฟ้าให้หน่วยที่ 3

 

แรงบันดาลใจจาก

 "ผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่า สามีของเธอยังคงทำงานทั้งๆ ที่รู้ตัวว่า

ถูกกัมมันตภาพรังสีกระหน่ำไปทั้งตัว ในอีเมลที่ชวนใจสลายของเขา

เขียนบอกภรรยาว่า ....

   “โปรดดำเนินชีวิตต่อไปให้ดี ผมยังกลับบ้านไม่ได้สักระยะ”

 

 

มีเพียงแสงจากไฟฉายของวีรบุรุษหัวใจแกร่ง ที่ทำลายความมืดมิดของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟุกุชิมะ ไออิจิ (Fukushima Dai-Ichi) ซึ่งเสียหายหลังเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่และถูกสึนามิเข้าถล่มได้ วีรบุรุษเหล่านั้นคือ “ฟุกุชิมะ50” (Fukushima Fifty) คนงานนิรนาม ทั้งระดับล่างและผู้จัดการระดับกลาง 50 คน ที่อยู่กู้วิกฤตโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ไม่ให้เกิดอุบัติเหตุร้ายแรง

ที่มา ของแรงบันดาลใจ

สลด กลุ่มฮีโร่ 50 ฟูกูชิมา ตัดใจพลีชีพแล้ว หลังชะตากรรม"รับสารกัมมันภาพรังสี"ไม่หยุด

http://atcloud.com/stories/94418

 http://www.thairath.co.th/content/oversea/158398