วันศุกร์ที่ 25 มีนาคม 2554
"...หนูขอร้องทุกคน...
อย่าแตกแถว ...สลับคิวแต่ละข้างด้านขวาและซ้าย
อย่าส่งเสียงดัง...โวยวาย...หนูไม่มีสมาธิ...
เอามืออีกข้างปิดหูหนูให้สนิท
เอามืออีกข้างป้องหนูหูไว้...
แล้วกระซิบหูหนูเบา ๆ
อย่าตะโกน
ขอร้องให้ทุกคนอยู่ในความสงบ
เพราะถ้าไม่เงียบ...หนูจะไม่ได้ยินเสียงกระซิบเลย
กรุณาอธิษฐานไม่ยาว และหลายข้อ หลายประการ
หนูกลัวจำไม่ได้จังเลย
คนกระซิบหูหนูแต่ละวันนับร้อยนับพัน
แต่ละคืนหนูต้องจดจำให้ได้
เพื่อนำอธิษฐานส่งต่อให้ท่าน
ดลบันดาลให้ทุกคนสมปรารถนา
หนูลืมอีกอย่าง...
คำอธิษฐานของแต่ละคน
อย่าให้ยากมากนะ และขอให้มีเปอร์เซนต์เป็นจริงได้บ้าง
และขอให้ทุกคนเพียรพยายามกับคำอธิษฐานด้วย
หนูภาวนาให้ทุกคนโชคดี..."
(ผมเดินทางกลับจากประชุม พวกเรามีโอกาส
ได้แวะนมัสการพระพิฆเนศ จังหวัดนครนายก
ผู้คนคับคั่งมากมาย ป้ายทะเบียนรถมีทุกภาค
ของประเทศไทย)
สวัสดีค่ะ
เป็นเรื่องที่น่าศึกษา 'เรื่องของความเชื่อ' เบื้องหลังของความเชื่อ...การแสดงพฤติกรรมของคนย่อมมีสาเหตุ...