...ชื่นชมอย่างไรก็ไม่เบื่อเลย...

โอ้ละหนอ ดวงเดือนเอย

19 March 2011 ...11 pm

 

 

          เพิ่งกลับเข้าบ้านจากการตระเวนชมพระจันทร์สุกสกาว ที่เขาว่ากันว่าคืนนี้โตเป็นพิเศษ ยกให้เป็นซุบเปอร์มูนเพราะโคจรมาใกล้โลกที่สุด เราพกกล้องน้อยไปด้วย ได้ภาพไม่เลวแฮะ นี่ถ้ามีขาตั้งกล้องด้วยคงจะดีกว่านี้ เพราะต้องขยายถึง 40 เท่า ต้องกลั้นหายใจตอนกดชัตเตอร์ แต่ก็ยังสั่นอยู่ดี ลองชมกันค่ะว่าที่ท้องฟ้า upstate New York กับเมืองไทย ดวงไหนบึ้มกว่ากัน

 

 

 Canon Powershot SX120IS : shutter speed 1/320, Aperture F2.8

 

                 ตอนเล็งนั้นพระจันทร์ก็อยู่กลางภาพ แต่ที่กำลังขยายขนาดนี้ภาพสั่นระริกเพราะไม่มีขาตั้งกล้อง มือก็แข็งเพราะต้องถอดถุงมือหนาเตอะออกก่อน กดไปแชะ ๆ อ้าว พระจันทร์หายตกกรอบไปซะหลายหน ในที่สุดก็ได้มาแบบเอียงๆ แต่ก็ได้เห็น กระต่ายเต้นชมจันทร์

 

 

                กลางมีนาอากาศยังหนาวอยู่มาก แต่ก็เริ่มมีสัญญาณของฤดูใบไม้ผลิ ต้นไม้เริ่มมีตุ่มเล็กตุ่มน้อยสีเขียวให้เห็นตามแนวกิ่งก้าน เป็นสัญญาว่ารอนะ อีกไม่นานฉันจะเบิกบานเป็นร่มเงาให้เธออีกครั้ง ตอนเดินฝ่าลมหนาวหามุมดีๆให้ซุบเปอร์มูน คุณป้าผู้ร่วมในปฎิบัติการพิเศษในครั้งนี้ อยากให้ถ่ายพระจันทร์แบบมีบ้านอยู่ใกล้ๆ จะได้เป็นตัวอ้างอิงว่าโตจริงจริ๊ง ปรากฏว่าเกินความสามารถของเรา จัดแสงไม่ถูก ประมาณว่าเห็นพระจันทร์ชัดแต่บ้านมืดตึ๊ดตื๋อ ถ้าเอาแบบเห็นบ้าน พระจันทร์กลายเป็นลูกไฟเบลอๆ (bright blob) คุณป้าเลยยอมแพ้ เราเลยเล็งมุมที่มีกิ่งไม้มาประกอบฉากเป็นการปลอบใจ ก็ได้รูปแปลกดีนะคะ ให้อารมณ์ภาพวาดจากญี่ปุ่น คุณป้าชอบมากเลยช่วยเรามองหาต้นไม้ที่เริ่มมีใบ เลยได้มาดังนี้ เอามาแถมให้ดูกันค่ะ เป็นซุบเปอร์มูนทรงเครื่อง

 

 

 

 

             พอเปลี่ยนมาใช้ใบประกอบฉาก กลับได้อารมณ์ภาพวาดแบบจีนแทน สงสัยเป็นเพราะใบไม้ที่พอมาอยู่ในรูปแล้วดูคล้ายกับใบไผ่ ไม่ทราบคิดเหมือนกันหรือเปล่าคะ

 

 

              ขอให้มีความสุขในคืนอันแสนงามนี้นะคะ ที่เมืองไทยคงชื่นชมกันไปแล้วตั้งแต่เมื่อวาน แต่ความงามแท้ของแสงจันทร์นวลนั้น ชื่นชมอย่างไรก็ไม่เบื่อเลย