อย่าหาคำตอบเลย ว่าทำไมคืนเพ็ญ จึงมักมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นเสมอ

 

 แสงจันทร์ เคยทำให้บทประพันธ์ของผู้เขียน ได้รับการนำมาอ่านหน้าห้องเรียน เมื่อครั้งเรียนอยู่มัธยมศึกษาตอนต้น  จำได้ว่าพรรณาถึงความสวยงาม และความใสกระจ่างของแสงจันทร์ ที่เสมือนเนรมิต ให้โลกยามรัตติกาลกลับมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง คืนเพ็ญ มักเป็นคืนที่มีอุณหภูมิ ที่เยือกเย็นกว่าปกติ ละอองไอน้ำที่ลอยล่องในอากาศ จึงพากันมากลั่นรวมตัวเป็นหยาดน้ำเพชรใสๆ แวววาว เกาะยอดไม้ใบหญ้า เมื่อต้องแสงจันทร์ ประกายเฉิดฉายจึงระยิบระยับ ราวกับ ละอองพลอยหลากสี ในเทพนิยาย พลันกลิ่นหอมของเหล่าบุปผามาลี ก็รำเพยตามสายลมอันอ่อนโยนยามดึก ที่ใบและกลีบดอกของพรรณพฤษาชวนกันขยับกาย ส่ายระบำอย่างแสนเบา.....ราตรีนี้ มีแต่รื่นรมย์ ท่ามกลางเสียงเพลงที่กังวาลก้องอยู่แต่ในหัวใจ

 

 

  ผืนหญ้าที่โล่งระรานไปจนสุดสายตา บัดนี้ถูกอาบด้วยแสงจันทร์ งามจนเหมือนผ้าแพรเนื้อดี ที่ปูลาด ให้สัมผัสที่อ่อนนุ่มนวล ทั่วผืนโลกนี้ ผู้เขียนไม่เคยเบื่อที่จะมองจ้องแสงจันทรา และจินตนาการแบบนี้ ตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบัน แสงจันทร์ พาใจโลดแล่นอย่างอิสระ มีความรู้สึกอบอุ่น และใกล้ชิดความสุขที่สุด

 

  ขณะที่นั่งบันทึก ทบทวนความรู้สึกของวันวานของแสงจันทร์ เวลาก็ล่วงเข้าสู่วันใหม่แล้ว พระจันทร์ในคืนนี้ สวยงาม ยิ้มละมัย อยู่ในม่านเมฆาสีขาวอันบอบบางเบา ที่ตั้งใจผ่านมาทักทายเพื่อนจันทร์อย่างคิดถึง ก่อนจะเดินทางจากไป ด้วยท่าทีที่ร่าเริงใจเหลือประมาณ

    ดึกสงัดยามนี้ พระจันทร์ดวงเดิมที่คุ้นเคย ยังเป็นแรงบันดาลใจ ให้ผู้เขียนมีจินตนาการอันแสนสวยได้อีกเช่นเคย ขอต้อนรับวันที่พระจันทร์จะโคจรมาใกล้โลกที่สุด หัวใจของผู้เขียนยินดีปรีดา พร้อมส่งสายตาทักทายอย่างมีไมตรี ตลอดไป

  อย่าหาคำตอบเลย ว่าทำไมคืนเพ็ญ จึงมักมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นเสมอ ธรรมชาติมีความพิเศษที่เป็นความลับอยู่ในตัว มีอำนาจลึกลับที่ไม่อาจจับต้องได้ แต่สัมผัสได้ด้วยใจ ก่อนจะหลับตาฝันดี ผู้เขียนจะไปอำลาพระจันทร์ก่อน และขอให้การเดินทางของเขา ได้นำพาความสุขไปสู่ทุกคน ทุกๆชีวิตในโลกนี้อย่างฉับพลันทันใจ เพียงได้เคียงจันทร์ สัมผัสแห่งจันทร์.........ก็สุขสันต์นิรันดร์กาลค่ะ