เพื่อเป็นการตรวจสอบเรื่องของความรู้ และความคิดในมุมของการประยุกต์ใช้ คุณครูเต่า – สุจิตรา เลิศพิพัฒน์วรกุล จึงออกข้อสอบเพื่อประเมินทักษะในเรื่องความรู้ ความคิด และการนำไปประยุกต์ใช้ ด้วยโจทย์คำถาม ๒ ข้อ ดังนี้
๑. นักเรียนสามารถนำความรู้เรื่องสมุนไพรไปช่วยลดโลกร้อนได้อย่างไร
คำตอบของ ด.ญ.อัญรินทร์ อัศววัฒนาพร คือ นำไปเพื่อไม่ต้องซื้อมา มันช่วยการไม่ต้องใช้โรงงานอุตสาหกรรม โรงงานอุตสาหกรรมจะได้ไม่ต้องปล่อยควันดำออกมาและไม่ต้องปล่อยก๊าซออกมา และสามารถนำไปลองทำไปใช้เองว่าดีหรือไม่ดีด้วยตัวเอง และถ้าเกิดว่าเราทำสบู่ใช้เองก็ได้ และก็ลองทำให้คนอื่นใช้จะได้ช่วยลดภาวะโลกร้อน เรื่องไม่ต้องใช้โรงงานอุตสาหกรรมช่วยทำเครื่องอุปโภคให้เรา และทำให้ไม่ต้องใช้เงินซื้อของอุปโภค
๒. ถ้านักเรียนได้พบท่านอาจารย์ที่มีความรู้เรื่องสมุนไพรที่เก่งที่สุด นักเรียนจะขอให้ท่านทำผลิตภัณฑ์อุปโภคอะไรให้คนบนโลกนี้ใช้ เพราะอะไร
คำตอบของ ด.ญ.อัญรินทร์ อัศววัฒนาพร คือ สบู่ เพราะเวลาที่คนเราไม่มีสบู่ใช้ จะทำให้เราคันตัวไม่สบายตัว และจะทำให้ตัวเราสกปรก และต่อมาก็จะขอให้ทำครีม เพราะช่วยให้ผิวไม่แห้ง และขอให้ทำน้ำยาเอนกประสง เพราะจะทำให้สะดวกในการทำความสะอาดมากขึ้น เช่นการล้างรถ ทำความสะอาดพื้น น้ำยาล้างจาน และล้างหน้าต่าง ให้ทำปุ๋ยเพราะปุ๋ยมีความจำเป็นต่อพืช และพอพืชโต ต้นพืชและต้นไม้ก็จะมีความสำคัญต่อเราและให้ยาสมุนไพรให้เรา เพราะเวลาที่เราเป็นบาดแผล หรือบาดเจ็บ เช่นหกล้มกระแทก จะช่วยทำให้เราดี และหายเจ็บไปนิดนึง
จากคำตอบที่เขียน แสดงให้เห็นว่านักเรียนระดับชั้น ป.๒ สามารถคิดเชิงระบบได้ และมีการสั่งสมทรัพยากรทางความคิดจากประสบการณ์ชีวิตในโรงเรียน เอาไว้อย่างมากมาย ดังนั้น กิจกรรมการเรียนรู้ที่คุณครูออกแบบไว้จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการปลูกฝังวิธีคิด และการสร้างให้เกิดทักษะการดำรงชีวิตที่จะช่วยสร้างสัมพันธ์ระหว่างชีวิตของเขากับชีวิตอื่น และชีวิตของโลกใบนี้
