มนุษย์เป็นส่วนเสี้ยวเล็ก ๆ ของธรรมชาติ เท่านั้นเอง

ประมวลความรู้สึก บันทึกไว้ ที่นี่

ชาวเมืองญี่ปุ่นเข้มแข็ง มั่นคง ดูจากความพยายามเก็บงำความรู้สึก สีหน้ากังวลแต่ไม่โวยวาย ผู้นำหน่วยงานแต่ละหน่วยทำหน้าที่ตัวเองอย่างเข้มแข็ง อยู่และมาที่ทำงานทุกวันไม่เว้นวันหยุด ขณะเดียวกันพยายามสื่อข้อมูลถ่ายทอดให้ผู้ใต้บังคับบัญชาทราบถึงข้อควรปฏิบัติ

เพื่อนชาวญี่ปุ่นพยายามดูแลจิตใจ ไต่ถามเพื่อนชาวต่างประเทศ เช่นเรา และเพื่อนชาวเกาหลีอยู่เสมอ ๆ

แปลข่าวให้ฟัง แนะนำข้อควรปฏิบัติ

บนท้องถนน หน่วยงานจากราชการน่าจะจากส่วนท้องถิ่น นำรถออกมากระจายข่าวเป็นระยะ ๆ

ตามหมู่บ้านมีการแจ้งข่าวและทบทวนข้อควรปฏิบัติ

โรงเรียนปิดทุกโรงเรียนเนื่องจากปัญหาการเดินทาง ที่นี่ใช้รถไฟฟ้าเหมือนรถเมล์ เกิดภัยพิบัติไฟฟ้าจะต้องถูกตัดก่อนเสมอ เป็นการป้องกันความวุ่นวายก่อนล่วงหน้า

เมื่อโรงไฟฟ้าส่วนหนึ่งต้องปิดทุกคนพร้อมใจกันประหยัดการใช้ไฟฟ้าอย่างเคร่งครัด เน้นว่า อย่างเคร่งครัด

แต่ละคนเตรียมกระเป๋าเป้ไว้ เตือนกันและกัน ย้ำ ซ้อมถึงข้อควรปฏิบัติไม่เว้นแม้นักเรียนตัวเล็ก ๆ

 

อย่างไรก็ตาม ช่วงนี้มีพยากรณ์ว่าอีกสามวันมีแนวโน้มว่าจะไหวแรงอีก

ประมาณเจ็ดริคเตอร์ จึงเกิดความวุ่นวายบ้างตามห้างร้านที่ขายอาหาร น้ำ ไฟฉาย อุปกรณ์ยังชีพ ผู้คนเขามากเหลือเกิน แต่ยังเข้าคิวกันซื้อของค่ะ

 

ที่สะดุดในความรู้สึกส่วนตัวขึ้นมาในห้วงเวลานี้คือ

 

เมื่อค้นหาข่าวภาษาไทยอ่านเพื่อความรวดเร็ว หรือเกี่ยวกับสายการบิน สนามบิน

พบบล็อกเกอร์บางคน เขียนแสดงความเห็นใจ ส่งกำลังใจ ดีใจที่มีคนเป็นห่วงเพื่อนร่วมโลกค่ะ

แต่สำหรับบางถ้อยคำ คำถาม ทิ้งท้ายไว้ตามความคิดของแต่ละบุคคล

เราเอง(ไม่น่า)เคยเขียน หรือเคยคิดสงสัยเช่นนี้

 

"ฤๅโลกจะดับสลาย"

"ฤๅมนุษย์ทำร้ายโลก โลกจึงประท้วง"

......

 

เมื่อมองไปในข่าวทางทีวี คอมพ์พิวเตอร์

เกิดความรู้สึกหนึ่งกระทบขึ้นมาว่า

 

ตัวเองไม่มีคำถามเช่นนี้อีกต่อไปแล้ว

มวลมนุษย์สูญเสีย

เจ็บปวด

โศกเศร้า

 

มากเหลือเกินแล้ว

 

ขอเพียงกำลังใจส่งถึงกัน

 

อย่าถามเลย

ไม่มีใครถูก

ไม่มีใครผิด

 

มันเป็นเรื่องของ ธรรมชาติ

 

ธรรมชาติเท่านั้น

ไม่มีคำถาม

ไม่มีคำตอบ

ไม่มีความแน่นอนใด ๆ ทั้งสิ้น

 

มนุษย์เป็นส่วนเสี้ยวเล็ก ๆ ของธรรมชาติ

 

เท่านั้นเอง