แด่คุณครูคนหนึ่งซึ่งแสนดี                  ชีวิตนี้สร้างคนจนเหนื่อยล้า

หวังสร้างศิษย์เป็นคนดีมีปัญญา           มีคุณค่าให้สังคมชื่นชมกัน

ให้ความรู้ความคิดชีวิตใหม่                 เมื่อเติบใหญ่เป็นรัฐมนตรีผู้มีฝัน

อุดมการณ์ครูคนดีที่ปลุกปั้น               แสนโศกศัลย์วันศิษย์ตนปล้นบ้านเมือง

น้ำตาครูพรูพรั่งดั่งห่าฝน                    ศิษย์ของตนโกงชาติกันฟูเฟื่อง

ทำตัวซ่าบ้าอำนาจคับบ้านเมือง           อยากปลดเปลื้องความผิดครูผู้สร้างโจร

จากเด็กน้อยคนดีที่บริสุทธิ์                 เปรียบประดุจผ้าขาวเจ้าผาดโผน

จาก กอ.ไก่ กอ.อา.กาหน้าทะโมน       จนทำโพลทำวิจัยได้ปริญญา

เป็นนักการเมืองผู้ยิ่งใหญ่ในวันนี้         ครูคนดียังเป็นครูผู้เหนื่อยล้า

หลายนายกฯหลายรัฐมนตรีที่ผ่านมา    เห็นทำท่าเหมือนคนดีที่ครูรอ

ครูเสียใจในผลงานที่สรรค์สร้าง           คนหน้าบางอย่างครูอยู่ไงหนอ

ต้องเอาปี๊บคลุมหัวไว้ยังไม่พอ             เอาผ้าห่อปิดอีกชั้นกันหน้าตา

คนเขาว่าศิษย์ครูผู้โกงชาติ                 แสนอุบาทว์ถ่อยทรามนำปัญหา

ไม่กล้าสู้หน้าใครใจระอา                     อนิจจาศิษย์ครูผู้เลวทราม

น้ำตาครูท่วมใจไหลไม่หยุด                 เปรียบประดุจผู้สร้างโจรคนเหยียดหยาม

จากเด็กน้อยคนดีมิรู้ความ                   เป็นคนทรามของแผ่นดินสิ้นยางอาย