คนดีๆยังมีอีกมายในสังคมปัจจุบัน

  ฉันเคยรู้สึกท้อแท้ เสียความรู้สึกกับคนหลายๆคน ที่ไม่มีความจริงใจ คิดแต่เรื่องของผลประโยชน์ เรื่องของตนเอง แต่ฉันโชคดีที่ได้พบรุ่นพี่ที่ใจดีมีน้ำใจและจริงใจ ถึงแม้นว่าการพบการรู้จักกันไม่นาน เหมือนคนบางคนที่รู้จักหรือคบกันเป็นปีๆ แต่แล้ววันหนึ่ง การเปลี่ยนแปลงก็เกิดขึ้น โดยไม่รู้สาเหตุ แต่ฉันไม่เคยโทษใคร นอกจากขอบคุณกับบุคคลเหล่านั้นที่ทำให้ฉันได้เข็มแข็ง และได้พบมิตรภาพจากคนอื่น ที่ฉันคิดว่าคงไม่มี

   หากไม่มีพวกเขาในวันนั้น ฉันก็คงไม่รู้จักคำว่ามิตรภาพที่ดีเป็นอย่างไร พวกเขาสอนให้ฉันรู้ว่า การคบใคร อย่าตั้งใจให้เกิน ๑๐๐ เพราะคุณอาจได้เพียง ๕๐ หรือไม่ก็เหลือแค่ ๐ แต่รุ่นพี่ที่ฉันได้รู้จัก คงต้องขอเอ่ยชื่อ คือ พี่มิตร คำเลี้ยง คนดีแห่งเมืองกระบี่และพังงา และ พี่โสภณ พิลามาศ คนดีแห่งเมืองกำแพงเพชร ถึงแม้นจะไม่ใช่พี่น้องที่คลานตามกันมา แต่ฉันอยากมีพี่ชายที่ใจดีแบบพี่เขาทั้ง ๒ คน เพราะรู้สึกอบอุ่นที่พี่เขามีไมตรีจิต รู้สึกถึงความจริงใจที่พี่เขามีให้ และรู้สึกถึงความห่วงใยที่พี่เขามีต่อฉัน ขอบคุณสวรรค์ที่ทำให้ฉันได้พบเจอกันคนดีๆ เช่น พี่ชายที่น่ารักทั้ง ๒ คน