ครูสอนพระพุทธศาสนา
ถ้าจะกล่าวถึงครูแล้ว มีการเปรียบเปรยครูไว้หลายอย่างไม่ว่าจะเป็น เรือจ้าง แสงเทียนส่องทาง แม่พิมพ์ของชาติ พระคุณที่สาม พ่อแม่คนที่สอง แต่ไม่ว่าจะเป็นคำหรือข้อความใดก็แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของครูที่มีต่อศิษย์ โดยส่วนใหญ่จะมีความคิดว่าหากครูมีจิตวิญญาณของความเป็นครู ตั้งใจอบรมสั่งสอนศิษย์แล้ว นอกจากศิษย์จะเป็นผู้มีความรู้แล้วยังจะเป็นคนดีของสังคมต่อไป ซึ่งสิ่งที่จะขาดไม่ได้นอกเหนือจากการสั่งสอนคือ การปฏิบัติตนที่เป็นแบบอย่าง
ครูไม่ว่าปฏิบัติหน้าที่สอนในรายวิชาใดล้วนเป็นแบบอย่างแก่ศิษย์ทั้งนั้น แต่ครูที่จำเป็นจะต้องระมัดระวังในการครองตน เพราะนอกจากจะเป็นตัวอย่างแล้วยังเกี่ยวข้องกับหลักความเชื่อของคนด้วย นั้นก็คือ "ครูสอนพระพุทธศาสนา"
ดังนั้น จึงมีแนวปฏิบัติของครูพระพุทธศาสนา มาฝากเป็นแนวทางแก่ครูสอนพระพุทธศาสนา ดังนี้
11 ต้อง 12 ไม่ โดย รศ.บุญนำ ทานสัมฤทธิ์
11 ต้อง ได้แก่
1. ต้อง รู้ก่อน 2. ต้อง สอน ทวนซ้ำ
3. ต้อง ทำ ให้เห็น 4. ต้อง เน้น ปฏิบัติ
5. ต้อง จัด เสริมกำลังใจ 6. ต้อง ชี้ พิษภัยให้กลัว
7. ต้อง ทำตัว ใกล้ชิดศิษย์ 8. ต้อง กล่อมจิตให้เกิดศรัทธา
9. ต้อง รักษากติกาอย่างเคร่งครัด 10. ต้อง วัดและประเมินผลอย่างเที่ยงตรง
11. ต้อง ดำรงความรักความเมตตาไว้ให้ถาวร
12 ไม่ ได้แก่
1. ไม่ หน้าบึ้ง หน้างอ 2. ไม่ ด่าทอ หยาบคาย
3. ไม่ มาสอนสายเป็นประจำ 4. ไม่ ชักนำให้เชื่อโชคลาง
5. ไม่ พูดอย่างทำอย่าง 6. ไม่ วางท่าข้าเยี่ยม
7. ไม่ ลืมเตรียมการสอน 8. ไม่ ลืมนำอุปกรณ์มาใช้
9. ไม่ แต่งกายหวือหวา 10. ไม่ วิ่งหาอบายมุข
11. ไม่ ก่อทุกข์ให้ผู้อื่น 12. ไม่ ฝืนใจสอน
ท้ายสุดนี้ขอฝากไว้แด่ครูผู้เป็นปูชนียบุคคลว่า อุปกรณ์ คือ ครูดีมีค่ากว่าสิ่งใด
มาเชียร์และเป็นกำลังใจครับผม