ใต้ฟ้าเมืองไทย

 

 

 

        

 

ไปเดินตลาดวันก่อน เห็นคุณป้าคนหนึ่งมีกุ้งฝอยมาขาย  กุ้งตัวใส ๆ เล็ก ๆ ไปยืนมอง ๆ ดูอยู่ครูหนึ่ง  ไม่ใช่จะซื้อหรอก  แต่นึกถึงสมัยเด็ก ๆ  (คนเก่า ๆ แก่ๆ มักจะนึกย้อนอดีต) เคยไปช้อนกุ้งฝอยริมคลองเป็นประจำ 

 

         

 

                                           

กุ้งฝอย มักจะว่ายเกาะอยู่ตามใต้สาหร่ายไฟ  แพผักบุ้ง  ผักกระเฉด  ใช้ตะแกรงไม้ไผ่สานช้อนไปใต้แพสาหร่าย พอยกพ้นน้ำทั้งกุ้งฝอย  ทั้งลูกปลาตัวเล็กตัวน้อยกระโดดกันหย็องแหย็ง ๆ  เป็นที่น่าสนุกมาก (ตามประสาเด็ก)

 

      

กุ้งฝอยเป็นกุ้งน้ำจืดตัวเล็ก ๆ ใส ๆ  เอามาทอดมันอร่อยมาก ๆ  นอกจากนี้ยังเอามาแกงส้ม   พล่า   ทำห่อหมก   ทำงบกุ้ง  ทำกุ้งหวาน ล้วนแต่อร่อยลิ้นทั้งสิ้น  เอาไปทำอาหารได้ทั้งตัว ไม่ต้องเด็ดหัว  ปอกเปลือกกุ้งออกเหมือนกุ้งกุลา  กุ้งทะเลอื่น ๆ ด้วย

 

 

     

 

 หากแม่น้ำลำคลองธรรมชาติของบ้านเมืองเรายังใสสะอาดอยู่เหมือนก่อน ๆ คงมีกุ้งฝอยให้เราได้จับมาทำทอดมันได้อีกเยอะ  แต่ แถว ๆ บ้าน คงเกือบสูญพันธุ์แล้ว น่าเสียดาย

 

   

 

 

ขอขอบคุณภาพประกอบจาก google