นิทรรศการมีชีวิต งานสืบสานภูมิปัญญาท้องถิ่น ในระหว่างวันที่ 14 - 23 มกราคม 2554 แผนกสามัญสัมพันธ์ วิทยาลัยการอาชีพนวมินทราชินีแม่ฮ่องสอนได้จัดกิจกรรมนำเสนอผลงานการเรียนรายวิชาภูมิปัญญาท้องถิ่นของศึกษาระดับปวส.2 ทุกแผนกวิชา โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อให้ความสำคัญและส่งเสริมการมีส่วนร่วมจัดการศึกษาของภูมิปัญญาและชุมชนในท้องถิ่น ส่งเสริมการศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง และส่งเสริมให้นักศึกษาเรียนรู้เรื่องราวเกี่ยวกับวิถีชีวิตวัฒนธรรมประเพณีของตนเองและของคนต่างกลุ่มในพื้นที่จังหวัดแม่ฮ่องสอนที่มีความหลากหลายของกลุ่มชาติพันธุ์ เช่น ชาวไต กะเหรี่ยง ม้ง ลีซอ มูเซอ ลัวะ จีนยูนาน เป็นต้น รูปแบบในการจัดนิทรรศการเป็นการนำเสนอผลงานการเรียนรู้ที่นักศึกษาแต่ละกลุ่มได้ฝึกปฏิบัติกับภูมิปัญญาท้องถิ่นในเรื่องที่ตนเองสนใจและคิดว่ามีความสำคัญควรอนุรักษ์และร่วมกันสืบทอด เกี่ยวกับวิถีการดำรงชีวิต วัฒนธรรม ประเพณี ในด้านต่างๆ เช่น การทำอาหารของชาวไต การทำเครื่องจักสาน การทำเครื่องมือเครื่องใช้ด้วยไม้ไผ่ ศิลปประดิษฐ์ในงานประเพณีต่างๆ การเรียนรู้ด้วยกระบวนการนี้ทำให้นักศึกษาได้เรียนรู้และตระหนักถึงคุณค่าของภูมิปัญญาท้องถิ่น มีความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมประเพณีของตนเอง พร้อมที่จะอนุรักษ์สืบทอดและนำไปปรับให้เข้ากับวิถีชีวิตในปัจจุบันอย่างเหมาะสม จากการประเมินผลความพึงพอใจของผู้เข้าชมนิทรรศการทั้งประชาชนในพื้นที่ นักท่องเที่ยวจากจังหวัดต่างๆและนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมีความพึงใจในรูปแบบการจัดกิจกรรมการเรียนรู้และการจัดนิทรรศการในครั้งนี้อยู่ในระดับดี
การทำขนมขี้นกเป้า
เรียนรู้กับภูมิปัญญาท้องถิ่น
ชีวิตในเมืองกรุงมันสุดแสนวุ่นวาย ต่างคนต่างที่มา รู้หน้าไม่รู้ใจ คนส่วนมากแล้วหวังแต่ผลประโชย์น
มันเลยทำให้จิตใจต่ำลงเรื่อยๆเหมือนอยู่ในนรกอเวจี มีสิ่งให้หลงมัวเมามากมายอยู่ได้ก็อยู่ไป
หนูเป็นเด็กต่างหวัด เข้ามาอยู่ในกรุงเทพได้ไม่นานนักหนูทำงานที่แรกที่เซ่เว่นอีเลเว่นด้วยเงินเดือนเดือนละ6000บาทเงินเดือนเดือนแรกในชีวิตหนูตื่นตั้งแต่ตีห้าทุกวันเพื่อเตรียมตัวออกจากบ้านมาทำงานตอนหกโมงเช้าระยะเวลาจากบ้านถึงที่ทำงานไลกมากพอเลิกงานเวลาประมาณ4โมงเย็นหนูก็เตรียมตัวมาเรียนต่อที่โรงเรียนเลิกสองทุ่มเป็นแบบนี้ทุกวันหนูรุ้สึกเหนื่อยมากแต่หนูก็จะสู้เพราะหนูอยากเรียนให้จบบสูงๆเพราะงานสมัยนี้วัดกันที่วุฒิการศึกษาเพราะหนูมีความเชื่อว่ายิ่งเรียนจบสูงมาท่าไหร่รายได้เราก้จะได้เยอะตามแล้วก้จะไม่ต้อมาทำงานนักหนูจึงตั้งใจทำงานๆเพื่อหาเงินมาเรียนหนังสือให้ได้หนูอายุ19ค่ะปัจจุปันหนูก็ยังทำงานและเรียนไปด้วยทุกวันถ้าหนูเรียนจบปวส.เมื่อไหร่ฝันของหนูก็ไกล้ความจริงขึ้นมาแล้ว หนูอยากจะเรียนนครูหนูจะใช้วุฒิปวส.ที่ได้มานี้ใช้เป็นเครื่องทำฝันของหนูให้เป็นจริง ถึงแม้ว่าอนาคตข้างหน้ามันจะเป็นสิ่งไม่แน่นอนแต่หนูก็จะสู้หนูอยากเป็นครูสอนเด็กบนดอยมากหนูจะเอาโอกาส เอาความรู้ไปให้กะเด็กหนูจะสอนเด็กให้เป็นคนดีมีความสามัคคี กตัญญูไม่เห็นแก่ตัวจะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
เพื่อตอบแทนประเทศชาติ จะได้ไม่เสียชาติเกิดจะสร้างสิ่งดีๆให้กับโลกใบนี้ก่อนตาย หนูจะสู้เพื่อฝันของหนูค่ะ
เป็นกำลังใจให้หนูทำได้ตามที่หนูหวังและถ้าอยากมาทำงานตอนนี้ลองติดต่อสำนักงานการศึกษานอกโรงเรียนแม่ฮ่องสอนเขารับครูดอยที่หนูอยากเป็นเด็กดอยคงดีใจที่จะได้ครูที่ตั้งใจมาสอนจริงขอให้โชคดีค่ะ