ชีวิตในเมืองกรุงมันสุดแสนวุ่นวาย ต่างคนต่างที่มา รู้หน้าไม่รู้ใจ คนส่วนมากแล้วหวังแต่ผลประโชย์น

มันเลยทำให้จิตใจต่ำลงเรื่อยๆเหมือนอยู่ในนรกอเวจี มีสิ่งให้หลงมัวเมามากมายอยู่ได้ก็อยู่ไป

หนูเป็นเด็กต่างหวัด เข้ามาอยู่ในกรุงเทพได้ไม่นานนักหนูทำงานที่แรกที่เซ่เว่นอีเลเว่นด้วยเงินเดือนเดือนละ6000บาทเงินเดือนเดือนแรกในชีวิตหนูตื่นตั้งแต่ตีห้าทุกวันเพื่อเตรียมตัวออกจากบ้านมาทำงานตอนหกโมงเช้าระยะเวลาจากบ้านถึงที่ทำงานไลกมากพอเลิกงานเวลาประมาณ4โมงเย็นหนูก็เตรียมตัวมาเรียนต่อที่โรงเรียนเลิกสองทุ่มเป็นแบบนี้ทุกวันหนูรุ้สึกเหนื่อยมากแต่หนูก็จะสู้เพราะหนูอยากเรียนให้จบบสูงๆเพราะงานสมัยนี้วัดกันที่วุฒิการศึกษาเพราะหนูมีความเชื่อว่ายิ่งเรียนจบสูงมาท่าไหร่รายได้เราก้จะได้เยอะตามแล้วก้จะไม่ต้อมาทำงานนักหนูจึงตั้งใจทำงานๆเพื่อหาเงินมาเรียนหนังสือให้ได้หนูอายุ19ค่ะปัจจุปันหนูก็ยังทำงานและเรียนไปด้วยทุกวันถ้าหนูเรียนจบปวส.เมื่อไหร่ฝันของหนูก็ไกล้ความจริงขึ้นมาแล้ว หนูอยากจะเรียนนครูหนูจะใช้วุฒิปวส.ที่ได้มานี้ใช้เป็นเครื่องทำฝันของหนูให้เป็นจริง ถึงแม้ว่าอนาคตข้างหน้ามันจะเป็นสิ่งไม่แน่นอนแต่หนูก็จะสู้หนูอยากเป็นครูสอนเด็กบนดอยมากหนูจะเอาโอกาส เอาความรู้ไปให้กะเด็กหนูจะสอนเด็กให้เป็นคนดีมีความสามัคคี กตัญญูไม่เห็นแก่ตัวจะได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข

เพื่อตอบแทนประเทศชาติ จะได้ไม่เสียชาติเกิดจะสร้างสิ่งดีๆให้กับโลกใบนี้ก่อนตาย หนูจะสู้เพื่อฝันของหนูค่ะ