ดอยอินทนนท์ ความสูง ความหนาว ความงาม

ขอไออุ่นรัก..บนดอยอินทนนท์

 

 

 

                  เช้าตรู่วันที่ 19 กุมภาพันธ์ โปรแกรมทัวร์เราจะขึ้นดอยอินทนนท์เพื่อไปชมทะเลหมอกและสัมผัสความหนาวบนดอยสูงให้ได้  แม่ข่มขู่แกมบังคับให้เจ้าอิฐสวมกางเกงยีนส์ขายาว สวมถุงเท้า รองเท้าผ้าใบเพราะเป็นห่วงว่าลูกจะหนาว  มันอิดเอื้อน อิดออด งอแง หน้างอเพราะไม่ชอบอึดอัดพุง ต้องต่อรองกันจนยอม แต่ว่าขอเอากางเกงขาสั้นไปเปลี่ยนเมื่อลงจากดอย

 

 

          เมื่อลงจากรถไปยืนที่พื้นดินบนดอยอินทนนท์จึงรู้ว่าเสื้อผ้าที่ใส่มายังไม่พอจะต้านความหนาวได้ เจ้าอิฐกับแม่ ต้องกอดกันไว้เพื่ออาศัยไออุ่นซึ่งกันและกัน (กว่าจะกดชัตเตอร์ได้..มือแข็ง..)

 

 

วิวงาม ยามพระอาทิตย์สาดแสงมา แต่ยังไม่ถึง  ภาพนี้ในโปสการ์ดจะเห็นบ่อยๆ

 

 

                พากันวิ่งไป..(ให้คลายหนาว)ไปซื้อถุงมือและเสื้อกันหนาวเพิ่มอีก เจ้าอิฐใส่เสื้อทับไป 3 ตัว ยัดผ้าพันคอลงไปด้วย อ้วนกลมเข้าอีก..อิอิ

 

 

           เจ้าอิฐ กับภาพหมุดหลักฐานจุดสูงสุดยอดแดนสยาม 2565 เมตร

 

 

  ผ้าพันคอของฝากจากภูเรือ เพิ่งได้ใช้งานอย่างคุ้มค่าตอนนี้เอง

 

                                  

  ป้ายนี้คิวถ่ายรูปแน่น..เอี๊ยด!!!!

 

                         

วิวจากบนพระธาตุ"นภพลภูมิสิริ"

 

              

 แดดมาถึงแล้ว  เสือขาวข้างหลังจะขย้ำคอ..คนข้างหน้า

 

 

                              วิวรวม..กับทะเลหมอกด้านหลัง

 

                    

           ขาลงมาแวะ"น้ำตกวชิรธาร"เล่นเอาสมาชิกหลายคนเมารถ อ๊วก เจ้าอิฐก็ขาแข้งอ่อน มาขอกอดคอแม่  บอกว่า"เสือขาวหมดแรง..55555"

 

                            น้ำตกสวยค่ะ สังเกตสีรุ้งตรงปลายน้ำ