การเขียนบล็อกใน Gotoknow ช่วยพัฒนาสังคมได้มากกว่าที่คิด เรียกว่าเป็นต้นแบบทางการใช้ภาษา และสอนมารยาททางสังคมออนไลน์เลยก็ได้
“Gotoknow” ให้อะไรมากกว่าที่คิด
กำลังจะเขียนแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับ “Gotoknow” อยู่พอดี น้องมะปรางเปรี้ยวก็มาชวนคุยในหัวข้อ“เขียนบล็อกในGotoknow ช่วยพัฒนาสังคมอย่างไร” ก็ขอเล่าแบบที่อยากจะเล่าก็แล้วกันนะค่ะ
เมื่อกลางเดือนที่ผ่านมา มีโอกาสได้นำนักเรียนเข้าไปร่วมกิจกรรม“Thailand Social Media Innovation 2011”ที่จัดโดยกรมประชาสัมพันธ์ร่วมกับกระทรวงไอที ที่แฟชั่นไอส์แลนด์ รามอินทรา
สาระสำคัญ คือ
“ต้องการให้ทุกคนใช้โลกออนไลน์ให้เกิดประโยชน์สูงสุด”
พวกเรา (ครูกับนักเรียนทั้งหลาย) กลับมาก็ถึงโรงเรียน
ก็อภิปรายระดมความคิดกันอย่างสนุกสนาน
(สนุกจริงๆ ค่ะ เพราะไม่มีใครบังคับ แต่เราอยากจะคิดเอง)
แล้วก็ได้ข้อสรุปจากมุมมองของพวกเรา 3 ข้อ
การใช้โลกออนไลน์ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ต้อง
1. รู้เท่าทันสื่อออนไลน์ คือ ต้องเรียนรู้ ศึกษา ให้สามารถใช้งานได้ ใช้งานเป็น สามารถติดต่อสื่อสารผ่านโลกออนไลน์ได้ และ ใช้อย่างปลอดภัย ถูกต้องตามวัตถุประสงค์ รู้จักวิธีการใช้เครื่องมือและโปรแกรมต่างๆ รู้จักวิธีป้องกันไม่ให้ถูกใครหลอกได้ในโลกออนไลน์ ไม่หลงติดเกม ไม่หลงติดข่าวสารเรื่องราวที่มอมเมา
2. ใช้สื่อออนไลน์อย่างถูกต้อง (ดีงามทางกฎหมาย) คือต้องศึกษากฎหมายไอซีที พระราชบัญญัติเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์และเรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องไม่ละเมิดลิขสิทธิ์ผู้อื่น คัดลอกงานเพื่อการศึกษาต้องบอก แหล่งที่มา เป็นการให้เกียรติผู้เขียน
3. ใช้สื่อออนไลน์อย่างสร้างสรรค์(ดีงามทางศีลธรรม) เลือกรับและส่งข้อมูลที่ดี มีประโยชน์ ใช้ภาษาที่ถูกต้อง ไม่โพสต์คำหยาบ ไม่ลงรูปภาพที่ล่อแหลม ลามก อนาจาร โพสต์แต่ข้อความดี ๆ
ที่เกริ่นมาทั้งหมดก็เพื่อจะบอกว่า ในมุมมองของครูภาษาไทยคนหนึ่งการเขียนบล็อกในGotoknow ช่วยพัฒนาสังคมได้มากกว่าที่คิด เรียกว่าเป็นต้นแบบทางการใช้ภาษา และสอนมารยาททางสังคมออนไลน์เลยก็ได้ เพราะ
ที่ Gotoknow ใช้ภาษาถูกต้อง สุภาพ ให้เกียรติ เคยเข้าไปใช้งาน Social Network อื่น ใช้ภาษาผิดทั้งแบบตั้งใจ และแบบไม่ตั้งใจ ภาษาหยาบคาย หยาบโลน มีครบ บางครั้งการแสดงความคิดเห็น ผู้แสดงความคิดเห็นด่ากันเอง ทะเลาะกันเองจากการเข้าไปอ่านเรื่องของคนอื่น (อ่านแล้วเศร้าปนขำและปลงค่ะ)โดยไม่มีการลบทิ้ง
ในฐานะผู้เขียนบล็อก ที่ Gotoknow ทำให้เกิดความรัก ความอบอุ่น ไว้วางใจ และปรารถนาดีต่อทุกคนในสังคม Gotoknow ต้องขอขอบคุณ คุณ mee_pole และ คุณ ครูหยุย ที่เข้ามาต้อนรับเป็นคนแรกๆ และดอกไม้ดอกแรกจาก คุณpiyaporn88 fon sana คุณแก้ว และคำขอร้องของ คุณทิมดาบ ตลอดจนทีมงาน Gotoknow และผู้ที่แวะเวียนมาให้กำลังใจ สนทนาซักถามแลกเปลี่ยนเรียนรู้
ความตั้งใจครั้งแรกที่เข้ามาก็เพียงเพื่อเรียนรู้โลกออนไลน์ ให้ตัวเองสามารถเข้ามาใช้ประโยชน์ได้ทั้งในฐานะผู้รับและผู้แบ่งปัน แต่สิ่งที่ได้ตามมาโดยไม่คาดคิดไว้ก่อนคือเรื่องของจิตใจ และอีกหนึ่งผลพลอยได้ก็คือลูกศิษย์ได้อ่านงานของครู ได้รับทราบความเคลื่อนไหวและได้ซึมซับสิ่งที่ดีงาม จาก Gotoknow ไปด้วย
หวังอย่างยิ่งว่าลูกศิษย์ของครูทุกคนจะนำสิ่งที่ดีงามที่ได้พานพบจากการเข้ามาเขียนบล็อกของครูไปใช้สร้างสรรค์สิ่งที่ดีงามทั้งในโลกออนไลน์และการดำเนินชีวิตในโลกของความเป็นจริง (รักGotoknow ดึกแค่ไหนก็จะเขียนค่ะ)
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
ท่านผศ.ดร.วิรัตน์
ขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจค่ะ
โก ทู โน คือเสน่ห์ที่โดนใจ คนรักการอ่าน คุณครูอัมพรเป็นยอดนักเขียนที่เร้าใจคนอ่านครับ
สวัสดีครับครู ณ.ที่นี้ทำให้คนที่ไม่รู้เรื่อง ไอที เลยได้ฝึกหัดพัฒนาเพราะแรงบันดาลใจจากการอยากเขียน และมีเครือข่ายให้ความเอื้ออาทรสอนแนะ เป็นมิตรที่ดีตลอดมา
เสียดายจังเลยค่ะที่หนูไม่ได้ไปงานนี้แต่มีอีกอย่างหนึ่งที่หนูไม่เสียดายก็คือได้มีส่วนร่วมในการทำป้ายรณรงค์ใช้สื่อออน์ไลค์ใช้อย่างทุกต้องค่ะ
ปล.ครูส้มมุ่งมั่นเขียนเรื่องราวดีๆยังนี้ทำให้หนูอยากเขียนเหมื่อนครูส้มแล้วค่ะ
หนูก็เหมือนกันค่ะถึงหนูไม่ได้เรียนกับครูส้มหนูก็จะเป็นลูกศิษย์ที่ดีของครูตลอดไป
เหมื่อนกันค่ะหนูยอมรับน่ะค่ะ่่หนูยังคิดถึงครูส้มตลอดเวลาน่ะค่ะลูกศิษย์คนนี้จะไม่มีวันลืมครูส้มเป็นอันขาดค่ะ
สวัสดีครับ
แวะมายืนยันตามชื่อบันทึกครับ...
1.ค่ะครูส้มถึงหนูไม่เรียนกับครูส้มแล้วก็ตามหนูก็จะเป็นลูกศิษย์ที่น่ารัของครูส้มตลอดไปค่ะ
2.ครูส้มดูแลคนทีเรารักให้ดีที่สุดแล้วอย่าลืมดูแลสุขภาพด้วยน่ะค่ะครูส้มลูกศิษย์คนนี้เป็นห่วงสุขภาพครูค่ะ