คนมีลม หายใจ จึ่งได้คิด ทิ้งชีวิต ที่เหน็บหนาว...แล้วก้าวเดิน
1. กลับมาดูภาพเก่า... ย้อนเวลา เคยเหงา เศร้าโศกสุม
ขณะใจ จ่อมจม ขื่นขมคุม ความกลัดกลุ้ม กัดกิน แทบสิ้นใจ
2. มองซ้าย มองขวา เพื่อหามิตร ทุกทางทิศ มืดบอด เหมือนมอดไหม้
โลกนี้ อ้างว้าง แลร้างไร้ จักดุ่มเดิน ทางใด ไร้เข็มทิศ
3. ขณะมี ไม้กิ่ง นิ่งตรงหน้า ด้วยไม้หมด เวลา ภารกิจ
คนมีลม หายใจ จึ่งได้คิด ทิ้งชีวิต ที่เหน็บหนาว...แล้วก้าวเดิน
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพสีน้ำและปากกา:มุมหนึ่งนานมาแล้วใน ม.นเรศวร-ปณิธิ)
แล้วก้าวเดินไปตามทางอย่างที่คิด
เพื่อพบมิตรคนใหม่ที่ใฝ่ฝัน
หวังชีวิตหวานชื่นทุกคืนวัน
หวังสิ่งอันแปลกใหม่จะได้พบ
ทิ้งอดีตร้าวรานให้ผันผ่าน
ทิ้งตำนานทุกข์ทนมาจนจบ
ด้วยใจแกร่งสู้ทุกทางอย่างนักรบ
หวังพานพบสิทธิสตรีเสรีชน
เมื่อผู้หญิงทิ้งไปให้อกหัก
คนเคยรักจากไปใจสลาย
ลองมองดูคนที่อยู่ข้างข้างกาย
อาจเป็นคนที่ใช่ใครจะรู้
@@@ความทุกข์ตรมขมไหม้ที่ในอก
กระเด็นตกจากไปไกลเมื่อใจหวน
คิดถึงทางข้างหน้าอย่างใคร่ครวญ
แล้วก็ชวนกันเดินเพลิดเพลินใจ@@@
ฝากให้กินระหว่างทางเดินค่ะ
อย่าไปคิด ให้เปลือง เรื่องความหลัง
จงวาดหวัง เดินไป ในเบื้องหน้า
ร่ำร้องเรียก ความหลัง ไม่กลับมา
เอาเวลา มาคิดใหม่ สดใสเอย
น่าสงสารเนอะ !
อย่างนี้สิ ยอดชาย ชาตรี มีดีกรี