กลับจากหอจดหมายเหตุพุทธทาส อินทปัญโญ พร้อมหนังสือหนึ่งถุงใหญ่ หนังสือธรรมะดีๆ ทั้งนั้น เล่มหนึ่งน่าสนใจมาก ชื่อ เที่ยวทั่วไทย ให้ถึงธรรม เปิดพื้นที่ธรรมในหัวใจสำหรับผู้ปฏิบัติฯ มือใหม่ แนะนำ ๕๐ สถานปฏิบัติธรรมทั่วไทย
อ่านแล้วระลึกถึงช่วงที่ผมคิดไปเที่ยววัดอยู่ช่วงหนึ่ง อ่านได้ที่นี่ ผมเกิดความรู้สึกอ่อนใจ ว่าวัดมีแต่เรื่องไสยศาสตร์ และพุทธพาณิชย์ หาวัดที่สอนธรรมะแท้ๆ ยากมาก เมื่อได้อ่านหนังสือเล่มนี้ก็ชื่นใจ ที่ได้เห็นการรวบรวมวัดและสถานปฏิบัติธรรม แนะนำแก่ผู้สนใจ แถมด้วยสถานที่ท่องเที่ยว ในลักษณะแนะนำแก่คนรุ่นใหม่
จึงนำมาเผยแพร่ ด้วยความชื่นชมว่า หนังสือเล่มนี้เขียนสั้นๆ มีภาพและแผนที่ประกอบ ชวนอ่านมาก
หนังสือเล่มนี้ดีครับ แนะนำสถานที่ปฎิบัติธรรมเยอะมาก คิดจะไปเที่ยวไม่รู้จะไปหมดหรือเปล่า
เหมือนอาจารย์ว่าครับ ไปวัดไหนก็ไสยศาสตร์ทั้งนั้น บางวัดยังเห็นพระไว้พิฆเนศเฉยเลย คิดไปคิดมาแล้วเหนื่อยครับ แต่ไม่รู้จะทำอย่างไรคงปล่อยเป็นไปตามกฎแห่งธรรมไปก็แล้วกัน (แต่ถ้ามีโอกาสก็ช่วยกันร่วมแรงร่วมใจใช้ธรรมะน้ำล้างธรรมะโคลนกันก็ดีครับ-ตามคำหลวงพ่อ)
อีกอย่างหนึ่งนะครับ ตอนนี้ไปตามวัดจะเห็นแต่ละวัดเน้นการพัฒนาวัตถุมากกว่าพัฒนาจิตใจ อย่างว่าแหละครับ พระอเสขะทั้งหลายก็ไม่ต่างจากปุถุชนคนธรรมดา ยังอยากมีบ้านใหม่ (กุฏิ) อยากมีอาณาบริเวณที่ใหญ่โตโอ่อ่าเหมือนคนทั่วไป
แต่ละวัดยังให้คำนิยามของ บุญ คือการให้ทานเท่านั้น โดยไม่คิดจะให้ครบสามขาของบุญคือ ทาน ศีล และสมาธิภาวนา ยิ่งคิดยิ่งเศร้าครับ...
จริงด้วยครับบางวัดเห็น "ศิวลึงค์"เข้าให้
คราวนี้ฮาครับพี่น้อง
ขอเชิญกล่าวคำว่า "พุทธัง สะระณังคัจฉามิ" พร้อมกันครับ
ขอแก้ไขข้างบนนะครับพิมพ์ผิด แก้จากพระอเสขะ เป็นพระเสขะ คือผู้ที่ยังไม่บรรลุต้องศึกษาไปอีกจนกว่าจะบรรลุธรรมนะครับต้องขออภัยในความผิดพลาดอย่างยิ่ง
ขอบคุณค่ะที่นำหนังสือดีๆนี้มาเผยแพร่..
... ขอบุญรักษาในเทศกาลมาฆะบูชานะคะ
ดอกบัวขาวบานยามเช้าที่บ้าน