ผมนั่งลงบนขอนไม้พูดคุยกับป้า และทบทวนความทรงจำเมื่อครั้งยังอยู่บ้าน....

ป้าแท้เผาถ่าน-2

โสภณ  เปียสนิท

....................................................

 

 

                ระหว่างการพูดคุย ป้าขนเศษไม้ท่อนสั้นบ้างยาวบ้าง หักบ้าง ตัดฟันบ้าง เลื่อยบ้างมาเรียงกองซ้อนเป็นชั้น ๆ สูงพ้นพื้นดินกว่าหนึ่งเมตร ใกล้ต้นกุ่มบกขนาดกลางต้นหนึ่ง และกำลังเพิ่มความสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ ที่ละน้อย ผมนั่งลงบนขอนไม้พูดคุยกับป้า และทบทวนความทรงจำเมื่อครั้งยังอยู่บ้านกับพ่อที่เมืองกาญจน์

 

                การเผาถ่านคือภูมิปัญญาที่พัฒนาถ่ายทอดรุ่นสู่รุ่นในการหุงหาอาหารของบรรพบุรุษ ขั้นตอนก็คือการเก็บท่อนไม้ เศษไม้มากองรวมเหมือนที่ป้าแท้กำลังทำ เว้นช่องเล็ก ๆ ใต้กองไม้ไว้สักหน่อย เพื่อใช้เป็นช่องจุดไฟ โดยซุกเชื้อเพลิงไว้ข้างในจำนวนหนึ่ง

 

                เมื่อจำนวนไม้แห้งบ้างสดบ้างปะปนกันไป มากพอตามต้องการแล้ว ป้านำไม้รวกมาตัดเป็นท่อนสั้น ๆ สิบกว่าท่อนปักบนดินรอบกองไม้ สูงราวศอกเศษ แน่นหนาพอควร ไม้รวกอีกส่วนหนึ่งค่อนข้างยาวถูกผ่าครึ่งนำมาขัดไว้รอบ ๆ คล้ายรั้วเตี้ย ๆ ผมพอนึกภาพออก เพราะพ่อเคยทำให้ดูเมื่อครั้งพ่อยังอยู่ในวัยกลางคน และผมเองยังวัยเยาว์ ป้ากำลังทำรั้วป้องกันไม่ให้ดินที่จะนำมาถมทับด้านบนลื่นไหลลงด้านล่าง

 

                   ป้าใช้ใบไม้ปกคลุมข้างบนกองไม้ เพื่อป้องกันดินหล่นลงไปอุดช่องระบายอากาศระหว่างช่องว่างระหว่างไม้ แล้วขุดดินจากบริเวณรอบ ๆ นำมาทับไว้ข้างบนใบไม้อีกทีหนึ่ง เกลี่ยดินให้ทั่วทั้งกอง มองจากที่ไกลเหมือนว่าใครมาก่อกองดินไว้ทำอะไรบ้างอย่าง บางทีมองเหมือนจอมปลวกขนาดใหญ่

 

..................................................................................................