ตำนานรักพระลอ

          เนื่องในวันแห่งความรัก(14 ก.พ. 2554) ก็เลยอยากเขียนบันทึกแห่งความรักบ้าง...เพราะเป็นคนที่มีความรักเหมือนกัน

          เมื่อครั้งผมไปเที่ยวชมเมืองโบราณ ได้เห็นรูปปั้นพระลอพระเพื่อนพระแพง ก็ทำให้อยากอ่านหนังสือหรือรู้เรื่องราวมากยิ่งขึ้น จนกระทั่งไปเจอหนังสือ “เล่าเรื่องพระลอ” ก็ได้อ่านจนจบ รวมทั้งไปค้นหาอ่านในอินเตอร์เน็ตอีก

          รู้สึกประทับใจในความรักของพระลอ เป็นพลังแห่งความรัก เป็นความรักที่ไม่รู้จบ(เมื่อมีชีวิตอยู่) และจบสิ้นไปเมื่อชีวิตนั้นสูญสิ้นไป เมื่อมีความรักแล้ว พลังแห่งรักก็ทำให้เป็นไปตามนั้น

          ภาพที่ประทับใจไม่รู้ลืม ก็คือภาพที่พระลอ พระเพื่อน พระแพง ถูกลูกธนูปักตามร่างกายยืนตายพิงกันด้วยความรักที่ตายแทนกันได้ ...ในโลกแห่งความเป็นจริงนั้น  จะมีสักกี่รายที่มีรักแท้เป็นเช่นนี้

          รู้สึกประทับใจในบทวรรณคดี ตอนพระลอได้ฟังพระนางลักษณาวดีทูลทัดทาน พระลอจึงตรัสตอบนางดังคำประพันธ์ว่าดังนี้

          ใดใดในโลกล้วน          อนิจจัง

คงแต่บาปบุญยัง                   เที่ยงแท้

คือเงาติดตัวตรัง                    ตรึงแน่น  อยู่นา

ตามแต่บาปบุญแล้               ก่อเกื้อรักษา

                         (ลิลิตพระลอ  หน้า  57 )

          โคลงบทนี้ถอดความได้ว่า “ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกล้วนไม่เที่ยงเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ  คงเที่ยงแท้แน่นอนอยู่ก็แต่บุญและบาปเท่านั้น  ซึ่งเปรียบเสมือนเงาที่ตามติดตัวของเราอยู่ตลอดเวลา  เพราะฉะนั้นก็แล้วแต่บุญหรือบาปจะให้เป็นไป”

          ชีวิตนี้ไม่เที่ยงแท้ ผันแปรเป็นไปได้ทุกสิ่งทุกอย่าง แม้กระทั่งความรัก...จงรักษาความรักของท่าน(ระหว่างที่มีชีวิตอยู่)ไว้ให้ดี ระวังสักวันหนึ่งมันจะผันแปรไปเป็นอื่น และถ้าเป็นเช่นนั้นก็จงอย่าเศร้าเสียใจ เพราะมันเป็นเช่นนั้นเอง 555

ภาพจากอินเตอร์เน็ต พระลอและพระนางลักษณาวดี(ฝีมือ อ.จักรพันธุ์ โปษยกฤต)

ภาพจากอินเตอร์เน็ต พระเพื่อน พระแพง

หนังสือที่ผมอ่าน