ผู้เขียนมีความตั้งใจเลือกสถานที่ทำงานครั้งแรก ที่จังหวัดชลบุรี แต่ด้วยเหตุผลทางคะแนน เหลือให้เลือกจังหวัดปราจีนบุรี ได้ยินเพลง "ตาพระยาร้องให้ "สดุดใจเลยเลือกอำเภออรัญประเทศ  ด้วยวิถีดั้งเดิมมาจากภาคการเกษตร ทำให้เข้ากับชุมชนได้ง่ายขึ้น เพราะมีวิถีชีวิตที่ใกล้เคียงกันมีความเป็นอยู่ที่ไม่แตกต่างกันมาก

     แต่สิ่งที่ชื่นชมคนชายแดนนั้นคือความรักและหวงแหนผืนแผ่นดินทุกครั้งที่เกิด ภัยสงครามคนชุมชนชายแดนนั้นจะยืนเคียงบ่ากับทหารกล้าปกป้องผืนแผ่นอย่างกล้า หาญ ทั้งที่ไม่มีอาวุธที่ทันสมัย

   ความกล้าหาญที่น่าชื่นชมนั้นไม่ได้มีเฉพาะทหารและคนในชุมชนเท่านั้น ครูผู้ที่ชุมชนเคารพ ครูคอยปกป้องลูกหลานคนของชายแดนให้ปลอดภัยจากวิถีกระสุนปืนใหญ่ จากการต่อสู้จากเขมร 3 ฝ่ายสู้รบกัน และหลงทิศทางมาเขตไทยและบ่อยครั้ง

    สิ้นเสียงปืน ครูพาเด็กออกมาทำหน้าที่สอนหนังสือให้กับลูกหลานวิถีชีวิตคนชายแดน ได้อ่านข่าวการสู้รบกันที่ชายแดนด้านจังหวัดศรีสะเกษ ทำให้คิดถึงวิถีชีวิตคนชายแดนและแม่พิมพ์ของชาติผู้กล้าหาญเสียสละ