ในอดีต สิ่งที่เป็นทรัพยากร มองรู้ ดูออก บอกได้ ใช้เป็น เห็นกันว่านั้นคือทรัพยากร

       

    ถนนหนทางจากจังหวัดน่านมาอำเภอสันติสุข เริ่มสนุกเสียวเล็กๆ ผ่านตัวอำเภอเล็กๆ มาสู่ตำบลดู่พงษ์ มุ่งตรงไปวัดโปร่งคำ เพื่อขอคำแนะนำจากพระอาจารย์สมคิด เรื่องพาหนะเดินทางต่อไปเปียงซ้อ หลวงพ่อใจดีมีเมตตา กรุณาเอื้อเฟื้อพาหนะพร้อมพลขับ ที่ประทับใจหลวงพ่อขยับขึ้นไปนั่งคู่พลขับ นำพาพลพรรคคนสามวัยสู่เป้าหมายตามที่ใจอยากทำ

น้ำสมุนไพรสีอำพันที่พระอาจารย์กรุณา นัยว่าดื่มเพื่อลดการเมารถ

       ถึงอำเภอบ่อเกลือท่านกรุณานำแวะชมบ่อเกลือสินเธาว์ ทรัพยกรอันล้ำค่าทางประวัติศาสตร์ของอาณาจักรน่านเจ้า  พูดถึงทรัพยากรทางธรรมชาติ ปีพุทธศักราช 2505 ผู้เขียน จำได้ครูสอนเรื่องทรัพยากร ของภาคเหนือ สินค้าที่ ท่องกันเพื่อไปตอบข้อสอบและบอกครูคือป่าไม้ และเกลือสินเธาว์ ที่เป็นทรัพยากร ที่ต้องการของต่างชาติต่างประเทศ

นักอยากรู้อย่างเกลอคิม หาความรู้ตลอดเวลา

     " การรับรู้เรื่องเกลือสินเธาว์ จากการบอกเล่าของครู จากการอ่านหนังสือยังไม่เห็นชัดในความคิดฉันได เหมือนการเรียนรู้เรื่องทะเลของคนภาคอื่นที่ไม่เคยเห็นทะเล...ก็ฉันนั้น"

      ในอดีตพูดถึงเรื่องทรัพยากร เราชี้ออก  บอกได้ ใช้เป็น เห็นๆกันว่านั้นคือทรัพยากร ใครปล้นใครแย่งใครเบียดบังรู้กันทั้งบาง

      ปัจจุบันทรัพยากรเป็นสิ่งคนชาวบ้าน มองไม่รู้ ดูไม่เห็น ว่าทรัพยากรถูกปล้น ถูกลัก ถูกเบียดบัง ถูกแย่งชิง ทั้งๆเป็นกรรมสิทธิ์ และมีสิทธ์ตามกฎหมายเหนือพื้นและใต้ผืนดิน 

นาที่บ่อเกลือ ...มีนามีการทำนา บ่งบอกถึงมีความมั่นคงทางด้านอาหาร

      อย่างเช่นทรัพยากรบนน่านฟ้า และทรัพยากรใต้พื้นที่เราอาศัย  ถูกปล้นไปโดยไม่รู้ตัว เรื่องสิทธิชุมชนตามรัฐธรรมนูญมาตรา 67 ต้องสร้างความเข้าใจและนำมาใช้เพื่อพิทักษ์ทรัพยกรเอาไว้  

      มาเห็นบ่อเกลือวันนี้รู้สึกยินดีที่คนบ่อเกลือ ยังคงรักษาทรัพยากรอันล้ำค่าทางประวัติศาสตร์ เอาไว้ โดยการโยงยึด ความเชื่อจารีตประเพณีอย่างมั่นคง โดยการห้ามนำน้ำเกลือออกนอกพื้นที่  แต่ อนุญาติให้ทุกคนมาทำกินทำใช้ร่วมกันได้

      จากเกลือสมุทรลึกสุดจากทะเล มาสู่เกลือเลือสินเธาว์ ที่สุงสุดบนภูเขา พวกเราชาวชุมชนคนรักถิ่นต้องทำงานหนักเพื่อพิทักษ์ทรัพยากรไม่ให้ถูกปล้นโดยไม่รู้ตัว  ต้องมีความรู้เท่ากัน รู้ทันกัน รู้ป้องกัน และรู้แก้ไขปัญหาร่วมกัน และแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันตลอดไป

ต้องเอาไม้มาใช้ทำฟืนต้มเกลือ เคยมีคนคิดเอาพลังงานแก็สมาใช้ แต่เกิดเพทภัย ตั้งแต่นั้นมาก็มาใช้ฟืนเหมือนเดิม

พระอาอารย์สมคิดให้ความรู้ให้คำแนะนำตลอด สุดยอดในดวงใจของอาคันตุกะ

ในคลองมีกะทะแช่น้ำอยู่มากมายเขาเอากะทะแช่น้ำเพื่อให้เกลือที่เกาะอยู่หลุดออก