การเสียสละ

ขณะนี้เป็นเช้าของวันอาทิตย์  04.11  น.  ผมตื่นขึ้นมาเพราะได้พักผ่อนเต็มที่หลังจากที่ได้ไปพบปะกับหลานเขยลูก  2  ที่พึ่งกลับมาเยี่ยมลูกเมียจากการไปทำงานหาเลี้ยงครอบครัวที่ประเทศรูไบในตำแหน่งช่างตกแต่งบ้านเรือน  คิดมาก็น่าสงสารคนที่ต้องจากคนที่รัก    ไปไกลๆอย่างนี้  มองในแง่ดีก็คือได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ชีวิต  ผมเองก็ต้องไปปฏิบัติหน้าที่ในการประสานงานศิษย์เก่าในงานผ้าป่าการศึกษาของโรงเรียนที่จะมีขึ้นในวันที่  14  เมษายนนี้  ครั้งก่อนก็ได้ไปปฏิบัติหน้าที่แล้วได้เงินบริจาค 7  แสนกว่าบาท  ครั้งนี้คาดว่าจะได้ล้านกว่าบาทเพื่อมาพัฒนาโรงเรียนพร้อมใช้สำหรับโรงเรียนในฝัน  เพื่อพัฒนาการเรียนการสอนของโรงเรียนชนบทให้มีโอกาสได้ศึกษาหาความรู้ได้เท่าเทียมกับโรงเรียน   ในเมืองใหญ่  การรวมน้ำใจทำบุญผ้าป่าของศิษย์เก่าเป็นการเสียสละที่น่าสรรเสริญยิ่ง  เพราะเขาเหล่านั้นจากบ้านเรือนไปทำงานหาเลี้ยงตนเองและส่งเงินมาให้พ่อแม่  ญาติมิตรตามกำลังที่หาได้ด้วยหยาดเหงือและแรงงาน  นอกจากศิษย์เก่าแล้วบุคลากรในโรงเรียนก็เสียสละกำลังกาย  กำลังใจและกำลังทรัพย์ร่วมด้วยช่วยกันทุกครั้ง  ไม่เพียงแค่การบริจาคเพื่อการทำบุญผ้าป่าโรงเรียนยังมีงานอื่นๆที่ต้องให้การร่วมสร้างสรรค์อีกมากมาย