เมื่อรวมกันทั้งหมดเป็นราคาเต็มของความรัก……ที่องค์กรมีต่อเจ้าหน้าที่ทุกคน องค์กรก็ไม่คิดเงินเหมือนกัน
สาวน้อยน่ารักคนหนึ่ง เดินเข้าไปหาคุณแม่ในครัว หลังจากเช็ดมือ กับผ้ากันเปื้อนแล้วเธอก็ก้มลงอ่าน กระดาษที่ลูกสาวยื่นให้…
- ค่าล้างจาน 2.00.-บาท
- ค่าซื้อของให้แม่ 2.00.-บาท
- ค่าดูแลน้องชาย 1.00.-บาท
- ค่ากวาดสนามหญ้าหน้าบ้าน 1.00.-บาท
- ค่ากวาดขยะและเอาขยะไปทิ้ง 1.00.-บาท
- ค่าทำความสะอาดห้องอาทิตย์นี้ 1.00.-บาท
- ค่าสอบได้คะแนนดี 2.00.-บาท
รวมค้างชำระ 10.00.-บาท (สิบบาทถ้วน)
เมื่อคุณแม่อ่านเสร็จแล้วก็หยิบปากกาขึ้นมา พลิกกระดาษไปด้านหลังแล้วเขียนตอบกลับว่า
- เก้าเดือนที่แม่อุ้มท้อง….แม่ไม่คิดเงิน
- ค่าป้อนข้าว ป้อนน้ำให้ลูก….แม่ไม่คิดเงิน
- ค่าที่ดูแลยามที่เจ้าไม่สบาย….แม่ไม่คิดเงิน
- ค่าสวดมนต์ให้ลูกร่างกายแข็งแรงไม่เจ็บไข้…แม่ไม่คิดเงิน
- ค่าของเล่น ค่าอาหาร ค่าขนม ...แม่ไม่คิดเงิน
- ค่าเสื้อผ้า ค่าพาเที่ยว...แม่ไม่คิดเงิน
- ค่าที่ลูกดื้อทำให้แม่ต้องเสียน้ำตา... แม่ไม่คิดเงิน
- แม้แต่เช็ดน้ำมูกให้…..แม่ไม่คิดเงินหรอกจ้ะลูก
เมื่อรวมกันทั้งหมดเป็นราคาเต็มของความรัก……ที่แม่พึงมีต่อลูก แม่ก็ไม่คิดเงินเหมือนกัน เมื่อสาวน้อยได้อ่านในสิ่งที่คุณแม่เขียนไว้ น้ำตาหยดโต ๆ ก็ไหลรินอาบดวงตาทั้งสองข้าง โผเข้าโอบกอดแม่พร้อมทั้งกราบเท้าแม่แล้วพูดกับแม่ว่า ”หนูรักแม่ที่สุดในโลก”
แล้วสาวน้อยก็เอาปากกาเขียนหนังสือตัวโตว่า... แม่ค่ะ... หมดแล้ว... แม่จ่ายหมด แล้ว.... แต่หนูยังทอนให้แม่ไม่หมด
************ ราคาเต็มความรัก แม่ ลูก FW เมลล์
สาวเจ้าวัยทำงาน นามว่าบุษรา เดินเข้าไปหาท่านผู้อำนวยการ พร้อมกับยื่นกระดาษให้ท่าน ผอ. ก็ก้มลงอ่าน กระดาษที่สาวเจ้ายื่นให้…
- ค่าขึ้นปฏิบัติงานก่อนเวลา และกลับหลังเวลาราชการ 100.-บาท
- ค่าช่วยปิดน้ำ , ปิดไฟหลังพักเที่ยง และ หลังเลิกงาน 100.-บาท
- ค่าปิดคอมพิวเตอร์ช่วงเวลาพักเที่ยง 100.-บาท
- ค่าช่วยประหยัดอุปกรณ์สำนักงานต่าง ๆ 100.-บาท
- ค่าทำกิจกรรม 5 ส. ก่อนทำงาน และหลังเลิกงาน 100.-บาท
- ค่าขึ้นมาปฏิบัติงานวันหยุดราชการ และวันหยุดนขัตฤกษ์ 300.-บาท
- ค่าเข้าร่วมกิจกรรมทำความสะอาดโรงพยาบาล ฯลฯ 200.-บาท
รวมโรงพยาบาลค้างชำระ 1,000.00 บาท (หนึ่งพันบาทถ้วน)
เมื่อท่าน ผอ.อ่านเสร็จแล้วก็หยิบ (ปากกาสีดำ) ขึ้นมา พลิกกระดาษไปด้านหลังแล้วเขียนตอบกลับว่า
- ค่ามาทำงานสาย….องค์กรไม่คิดเงิน
- ค่ากลับก่อนเวลา….องค์กรไม่คิดเงิน
- ค่าลงพักเที่ยงก่อนเวลา….องค์กรไม่คิดเงิน
- ค่าขึ้นปฏิบัติงานหลังเที่ยง….องค์กรไม่คิดเงิน
- ค่าลากิจ , ลากิจฉุกเฉิน , ค่าลาป่วย….องค์กรไม่คิดเงิน
- ค่าบ้านพัก ค่าน้ำและค่าไฟ….องค์กรไม่คิดเงิน
- ค่าเล่นเกมส์อินเทอร์เน็ตหลังเลิกงานและวันหยุดต่างๆ องค์กรไม่คิดเงิน
- ค่าไม่เข้าร่วมกิจกรรมต่าง ๆ ที่โรงพยาบาลจัดขึ้น….องค์กรไม่คิดเงิน
- เมื่อรวมกันทั้งหมดเป็นราคาเต็มของความรัก……ที่องค์กรมีต่อ
เจ้าหน้าที่ทุกคนองค์กรก็ไม่คิดเงินเหมือนกัน
เมื่อสาวเจ้าได้อ่านในสิ่งที่ท่าน ผอ.เขียนไว้ จิตสำนึกต่าง ๆ ก็ผุดเข้ามาในความคิดทันที ”ฉันรักองค์กรมากที่สุดในโลก”......
และแล้วสาวเจ้าก็เอา (ปากกาสีแดง) เขียนหนังสือตัวโตว่า...องค์กร... ให้หมดแล้ว... ให้ทุกอย่างหมด แล้ว.... แต่บุษรายังทอนให้องค์กร....ไม่หมด
มีความสุขมาก ๆ นะค่ะ

"ปล. ได้นำเรื่องเล่าเก่า ๆ มาเล่าใหม่อีกครั้งค่ะ"
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณนะค่ะที่เขียนเรื่องดีๆให้อ่าน
ทุกอย่างมีค่าในตัวเอง
ขึ้นอยู่กับตัวเราว่าจะเห็นค่าที่สวยงามนั่นหรือไม่
คุณค่าในบางอย่างอยู่ที่ใจ ความพอใจ ความรัก ที่จะให้
หากเรามองให้ลึกซึ่งค่าที่ได้รับ....ก็อยู่ที่ความสุขที่ได้กระทำ
อ่านแล้วซึ้งค่ะ (เอาไปเลย ดอกไม้)
ประเทศชาติของเราคงจะเจริญรุดหน้าไม่แพ้ญี่ปุ่น
สวัสดีค่ะคุณบุษรา
พระคุณแม่ยิ่งใหญ่ ใช้คืนเท่าไรก็ไม่หมด อ่านแล้วประทับใจ คิดถึงแม่จัง
ขอเติมความรักให้องค์กรด้วยค่ะ รัก สามัคคี ทำบรรยากาศดีๆให้เกิด สร้างความประทับใจ ใส่ใจดูแลผู้รับบริการ
ขอบคุณที่แบ่งปันค่ะ
ชื่นชมบันทึก ขอมอบดอกไม้เป็นกำลังใจให้เจ้าของบันทึกด้วยคนค่ะ
แหมๆๆๆๆๆลึกซึ้งนะคะน้องนก
ทำให้คิดถึงแม่มากขึ้นยังไม่พอ ยังต้องคิดต่อไปถึงว่าเราได้ตอบแทนอะไรต่อมิอะไรให้กับสิ่งที่อยู่รอบๆตัวเราหมดหรือยัง...
ปรากฎว่ายังจ้า...เพราะจิตสำนึกภายในบอกว่า เห็นทีเรายังจะต้องหาเงินมาทอนให้กับสิ่งที่เราได้รับมาอีกมากๆ
ขอบคุณกับบันทึกที่ชวนให้คิดนะจ้ะ...
แหมๆๆๆๆๆลึกซึ้งนะคะน้องนก
ทำให้คิดถึงแม่มากขึ้นยังไม่พอ ยังต้องคิดต่อไปถึงว่าเราได้ตอบแทนอะไรต่อมิอะไรให้กับสิ่งที่อยู่รอบๆตัวเราหมดหรือยัง...
ปรากฎว่ายังจ้า...เพราะจิตสำนึกภายในบอกว่า เห็นทีเรายังจะต้องหาเงินมาทอนให้กับสิ่งที่เราได้รับมาอีกมากๆ
ขอบคุณกับบันทึกที่ชวนให้คิดนะจ้ะ...
สวัสดีครับ
น่าชื่นใจและชื่นชมบุคลากรและองค์กรแห่งนี้ที่สร้างบุคลากรให้มีความภักดี และภาคภูมิใจในองค์กรอย่างยิ่ง
น่าศึกษาถ่ายทอดต่อนะครับว่าทำได้อย่างไร
เยี่ยม..
ทอนเท่าไหร่ก็ไม่หมดหรอกครับ เพราะพ่อแม่ และองค์กร จะมีอะไรให้เราเสมอๆ เพราะฉนั้นดีที่สุดในความเห็นผมก็คือ ทำสิ่งที่ดีๆต่อบุพการรีและองค์กร ให้ดีที่สุด เท่าที่เราจะทำได้ ผมว่ามันก็สุดยอดแล้วครับ
ความรักความสำเร็จจะตอบแทนเท่ากับความทุ่มเทที่คุณมอบให้กับมัน
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
คิดถึงเหมือนเดิมนะคะ
สวัสดีค่ะคุณบุษรา
สุดยอดเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับบันทึกนี้นะคะ วันนี้จะกลับบ้านไปหาแม่เสียทีค่ะ นอกจากทอนไม่หมดแล้วแล้วยังต้องเติมเพิ่มให้แม่อีกมากมายก็ไม่เท่ากับที่แม่ให้เรานะคะ..
ระลึกถึงเสมอค่ะ
ถึงคุณบุษราที่รัก
แวะมาอ่าน เรื่องราวดีๆค่ะ ไปวิปัสสนาหลักสูตรคุณแม่ ดร.สิริมาด้วยรึเปล่าคะ ถ้าไปมาแล้วก็ขออนุโมทนาบุญด้วยคน นะคะ
น่ารักมากค่ะ
ส่งดอกไม้ วาเลนไทน์ มาล่วงหน้าด้วยนะคะ
ใจใสใส
สวัสดีค่ะ พี่บุษราคนสวยเเละน่ารัก
ให้พี่นะคะ
ขอเป็นกำลังใจในการทำงานนะคะ
ขอบคุณค่ะ
วันนี้ยังทำงานต่อ เพื่อหวังว่าจะลดเงินทอนขององค์กรค่ะ
คิดถึงค่ะน้องนก
ตอนนี้ที่นครสวรรค์กำลังคึกคัก ผู้คนหลั่งไหลมาชมการแสดง/การแห่ น่าชมมาก
มีทั้งขบวนแห่ การแสดงติดต่อกันหลายวัน
แต่พี่เป็นประเภทใกล้เกลือกินด่างจ๊ะ ขี้เกียจไปเบียดเสียด แย่งกันชม
อ่านเรื่องที่เขียนมา รู้สึกดี บางทีช่วยเตือนสติเหมือนกันนะ
ขอบคุณจ๊ะ น้องสาว
รักษ์องค์กร รักเพื่อนร่วมงาน รักผู้มารับบริการ รักนั้นคืนกลับมายังเรา
สวัสดีค่ะน้องบุษรา
บันทึกนี้ อ่านแล้วโดนเต็มๆ
ถูกใจมากค่ะ...ได้แต่นึกในใจว่า"อืม จริงๆด้วย"
ขอบคุณนะคะ.....คิดถึงค่ะ