อ้างจนเป็น นิสัย...น่าอายนัก
1. วันหนึ่ง จะกลับมา... เคยให้ สัญญา ธาราใส
เคยกระซิบ เบาเบา กับใบไม้ ใบยังไกว แกว่งตอบ ว่าขอบคุณ
2. วันหนึ่ง จะกลับมา... พักเรื่องราว ในอุรา ที่ว้าวุ่น
เหมือนที่เคย อาศัย พึ่งใบบุญ จนอบอุ่น หัวใจ กลางไฟเย็น
3. เจ็ดปีผ่าน-วันไหน ไม่เคยมา หาเวลา ลำบาก แสนยากเข็ญ
มีปัญหามากมาย หลายประเด็น อ้างจนเป็น นิสัย...น่าอายนัก
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพสีน้ำ:คูเมือง หลัง ม.ราชภัฏพิบูลสงคราม พิษณุโลก-ปณิธิ)
วันหนึ่ง จะกลับมา ใครกันหนา มาไม่ได้
เขาคงมี เหตุผล ที่บอกไว้ ถึงอยู่ไกล ดวงใจ ยังผูกพัน
"แม้เขาไม่กลับมาอำลาแล้ว
ใจแน่แน่วแพ่วถางทางสะสางสิ้น
คนใหม่ที่มีธรรมนำในจินต์
คงได้ยินคำจริงจังอีกครั้งเอย"
..
กุลมาตา
๑ กุมภา ๒๕๕๔
บทกวีงาม..ภาพวาดงามเช่นเคย
คนเก่าๆ ที่ไม่กลับมาก็วางเขาลง
เก็บแต่ความทรงจำดีๆ
เปิดใจรับคนใหม่ที่ใช่และตรงดีกว่าค่ะ
ไม่กลับไป...แต่ยังจำกันได้..ก็ยังดีค่ะ