ภูเรือ..เหลือแต่ความทรงจำ

       ไม่คาดคิิดเหมือนกัน..ว่าจะมาถึงวันนั้นได้เร็วขนาดนี้  ทริปภูเรือได้เป็นการเดินทางร่วมกันครั้งสุดท้ายอย่างเป็นทางการของพวกเรา 32 ชีวิต  เพราะเมื่อเข้าที่พักในวันที่  20 มกราคม  เรียบร้อย  ระหว่างรับประทานอาหารเย็น  ท่าน ผอ.  ได้ประกาศแก่พวกเราว่าได้รับคำสั่งแล้วตั้งแต่เมื่อวานก่อน หลังจากที่ร่ำลือกันไปซ้ายทีขวาที หาข้อสรุปไม่ได้

      ท่านมาบอกภายหลังว่า  ทริปนี้ตั้งใจจะเก็บความทรงจำจริงๆ  จึงได้พยายามคะยั้นคะยอให้ครูหลายท่านที่ติดภารกิจเปลี่ยนใจมาร่วมขบวนให้ได้  และท่านก็ไม่ทำให้ใครๆผิดหวัง  เพราะร่วมสนุกกับสมาชิกทุกกิจกรรมอย่างทุ่มเทและมีความสุข

      แม้ว่าการจากไปสู่สถานศึกษาใหม่เปรียบเหมือนตะวันตกดิน ณ  ขอบฟ้าด้านนี้   แต่ท่าน ผอ.  ก็จะไปเป็นพระอาทิตย์ที่ขึ้นยังอีกฝั่งของขอบฟ้าอีกด้านหนึ่ง  ...มิใช่หรือ...

     ที่น่าดีใจ..อย่างน้อย  เราทั้ง 32  ชีวิตยังได้นับถอยหลังรอพระอาทิตย์ขึ้น  ณ ยอดภูเรือพร้อมๆ  กัน...เพื่อเก็บไว้ในความ     ทรงจำ...ตลอดไป  

 


ขอบฟ้าก่อนพระอาทิตย์ขึ้น

แสงทองส่องฟากฟ้ายอดภูเรือ  

ผอ.และคณะ หันหน้าท้าแสงตะวัน  พร้อมก้าวสู่วันใหม่

ไหว้พระ ขอพรจากพระพุทธรูปบนยอดภูเรือ  ก่อนกลับลงจากภูมาอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง

ขอบคุณสมาชิกร่วมขบวนทุกท่านที่มีความทรงจำร่วมกันจ้า