การเรียนไม่มีวันสาย ...

สวัสดีครับเพื่อน ๆ วันนี้ช่วงเช้าผมเองต้องรีบไปที่ทำงานเพื่อเตรียมเอกสารและเตรียมการเกี่ยวกับการสอบจบของมวลนิสิตปริญญาโท สาขาวิชาไทยคดีศึกษา  ถือว่าเป็นหน้าที่อย่างหนึ่งของครูอาจารย์ที่ต้องดูแลด้านการศึกษา...

งานวิชาการถือว่าเป็นงานหนักสมองพอสมควร...คนเดินถนนสายนี้มักจะเครียด หน้าตาไม่ค่อยยิ้มแย้มแจ่มใส...เพราะต้องวิเคราะห์วิจารณ์วิจัยแยกแยะ...

วันนี้มีการสอบจบสาขาวิชาไทยคดีศึกษา 2 ราย รายแรกคือ นายสิทธิชัย  ศรีวงษา ทำวิทยานิพนธ์เรื่อง  การเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของประชาชนในอำเภอเมืองปัตตานีหลังเกิดเหตุการณืไม่สงบในภาคใต้...มียูมิเป็นกรรมการสอบอยู่ด้วย  ผล..ผ่านระดับดี มีการแก้ไขตามมติ..

เจ้าของผลงานกำลังนำเสนอ

รายที่ 2 คือ เรื่องการบริโภคอาหารของแรงงานต่างด้าวชาวพม่าในตำบลปากน้ำ  อำเภอเมืองระนอง  จังหวัดระนอง  ของ น.ส. พรรษกานต์  พุ่มสุวรรณ มียูมิเป็นกรรมปารสอบอยู่ด้วยและก็ผ่านระดับดี มีการแก้ไขเช่นกันละ...

คณะกรรมการกำลังฟังการนำเสนอ

ทุกอย่างย่อมมีการแก้ไขให้เป็นไปในทางที่ดีได้

คนห้อยแว่นตาดำคือ อ. ยอดชาย กำลังจัดทำเล่มวิทยานิพนธ์ฉบับสมบูรณ์เตรียมส่งบัณฑิตเพราะสอบเมื่อสัปดาห์ที่แล้วจบข้ามฝั่งไปแล้ว...ของ ป. โท สาขาวิชาไทยคดีศึกษา..

อีกคนคือ อ. วิเชษฐ์  จันทร์คงหอม กำลังมาเข้าสู่กระบวนการสอบเค้าโครงวิทยานิพนธ์ และจะสอบในวันที่ 4  ก.พ.จะถึงนี้

มีนิสิต ป. โท ไทยคดีศึกษา จ่อคิวสอบจบอีก 3 คนในรอบเดือน ก.พ. นี้  ต้องขอชื่นชมที่นิสิตทั้งหลายได้ตั้งใจเรียนเพื่อจบจริง  เราก็จะช่วยส่งข้ามไปยังฝั่งฟากให้อย่างรวดเร็วนะครับ...อิ อิ อิ

แง่คิด...การเรียนไม่มีวันสาย แต่ที่สายอยู่เพราะว่าเราหยุดพักนานเกินไปอาจทำให้ช้าและไม่ทันเรือที่จะพาข้ามไปยังฝั่งฟากโนน้นะครับ...