ผ่านไปหลายสิบปีมิตรภาพยังคงอยู่

เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ครอบครัวของเราได้ต้อนรับเพื่อนเก่าของคุณตา ที่เรียนร่วมกันมาจาก วค.จันทรเกษม สมัยนู้น...(สี่สิบกว่าปีที่แล้ว) ต้องยกความทันสมัยให้กับโทรศัพท์มือถือ ที่ทำให้คุณตาติดต่อกับเพื่อนเก่าๆได้หลายคน แม้ว่าจะเป็นโนเกียรุ่นเก๋า ฮา..ตัวเลขแทบมองไม่เห็นแต่คุณตาก็สามารถ ทราบได้ว่าปุ่มไหนคือเลขอะไร

....คุณยายและน้องสาว เตรียมบ้านอยู่หลายวัน เพื่อรอต้อนรับเพื่อนๆของคุณตา  

อาหารเย็นมื้อแรกที่รับประทานร่วมกัน คือกับข้าวพื้นบ้านจริงๆ เพื่อให้ได้กลิ่นอายของพื้นบ้านภาคอีสาน

ซ้ายสุดคือคุณตา คนกลางคุณตาพยัคฆ์จากเพชรบุรี ขวามือคือคุณตามานิตย์ มาจากนราธิวาส ใต้สุดในแผนที่เลยนะคะ ลองคิดดูท่านตั้งใจขนาดไหน ทั้งสามท่านโคจรมาพบกันได้อย่างไร

...ในวงอาหาร ก็ได้ฟังท่านทั้งหลาย พูดคุยกันถึงเรื่องราวในอดีต ถามข่าวถึงเพื่อนคนนั้น คนนี้ อดแอบฟังด้วยความชื่นชมไม่ได้....

เช้าของวันใหม่ ฉันและครอบครัวได้เป็นไกด์ นำเที่ยวสถานที่ท่องเที่ยวของจังหวัดชัยภูมิ  ในภาพคือน้ำตกตาดโตนค่ะ เสียดายที่น้ำไหลไม่แรง  แต่อากาศเย็นสบาย ทำให้ไม่เหนื่อยมาก

ตรงนี้ มอหินขาว อากาศในวันนั้น ดีมากๆ เย็นๆหนาวๆ ...ลองมาเที่ยวกันดูนะคะ

คุณยายทั้งสองช่วยกันทำกับข้าว คุยกันตามประสา (สว.)

อาหารผู้สูงวัย ไร้มัน  เน้นผักค่ะ

ตกเย็นหลังอาหารมื้อค่ำ ฉันก็เปิดห้องรับแขกให้เป็นคาราโอเกะซะเลย ...สามีก็วิ่งหาซื้อเพลงเก่าๆ เท่าที่มีอยู่ในร้าน ไปเหมาเขามา5 แผ่น ...ถูกใจ สว.(สูงวัย)กันใหญ่ ต่างพลัดกันร้อง คนฟังก็ตั้งใจฟัง ฉันก็เสริฟอาหารว่าง น้ำชาเต็มที่

ด้วยความที่เห็นท่านทั้งหลายมีความสุข แล้วรู้สึกดีอยากให้ท่านอยู่กันหลายๆวัน

...แต่งานเลี้ยงก็ต้องมีวันเลิกลา ถึงแม้ว่าเราจะอยากให้อยู่ต่อ..คงทิ้งไว้แต่ความทรงจำที่ดีให้แก่คุณตาและคุณยาย วัยใกล้จะเจ็ดสิบ และรุ่นลูกอย่างฉันที่ควรดูไว้เป็นตัวอย่างว่าการมีมิตรที่ดีนั้นเหมือนเป็นยาบำรุงร่างกายและจิตใจ ได้อย่างดีทีเดียว.....

.............