คนที่จริยธรรมและจรรยาบรรณไม่แข็งแรงอาจมักง่ายนำผลงานของผู้อื่นไปเป็นของตนเอง

เมื่อวานนี้อาจารย์สุดดี (นามสมมติ) มาปรึกษาดิฉันว่าสงสัยว่าเอกสารประกอบการสอนในรายวิชาหนึ่งของอาจารย์ซึ่งทำมาตั้งแต่ปี ๒๕๔๒ และมีการเผยแพร่ในเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ถูก copy ไปใช้และใส่ชื่อว่าเป็นของอาจารย์เลื่อนลอย (นามสมมติ) ของสถาบันการศึกษาแห่งหนึ่ง

ความมาเปิดเผยเมื่อมีผู้ที่ลอกเนื้อหานั้นมาเผยแพร่ในบล็อกและอ้างว่านำมาจากเอกสารประกอบการสอนของอาจารย์เลื่อนลอย

เมื่อนำเนื้อหามาเทียบกัน พบว่าเป็นเนื้อหาเดียวกันเป๊ะ ไม่เว้นแม้แต่การอ้างอิง มีแต่ diagram ของอาจารย์สุดดีเท่านั้นที่ไม่ปรากฏในบล็อกด้วย

เมื่อค้นหาต่อผ่าน Google ก็ยังเจออีกว่ามีหนังสือเล่มหนึ่งที่อ้างเอกสารประกอบการสอนของอาจารย์เลื่อนลอย แต่เนื้อหาตรงกับอีกบทหนึ่งของเอกสารประกอบการสอนของอาจารย์สุดดี เราเลยสงสัยว่าน่าจะมีการคัดลอกมากกว่า ๑ บท

ดิฉันโทรศัพท์แจ้งเรื่องความสงสัยนี้แก่ผู้บริหารของสถาบันที่อาจารย์เลื่อนลอยสังกัดอยู่ในปัจจุบันและให้อาจารย์สุดดีทำหนังสือแจ้งข้อมูลพร้อมเอกสารแนบส่งไปให้ด้วย ผู้บริหารท่านนี้รับปากว่าจะตรวจสอบให้ เราคุยกันว่าแม้การคัดลอกจะไม่ได้ทำขณะทำงานอยู่ ณ สถาบันแห่งนี้ แต่ก็ถือว่าเป็นเรื่องไม่ถูกต้อง

ดิฉันนำเรื่องนี้มาเล่า เพื่อให้อาจารย์ทั้งหลายระแวดระวังผลงานของตัวเอง ทุกวันนี้การเข้าถึงข้อมูลต่างๆ ทำได้ง่าย คนที่จริยธรรมและจรรยาบรรณไม่แข็งแรงอาจมักง่ายนำผลงานของผู้อื่นไปเป็นของตนเอง

ดิฉันเชื่อว่า “ความลับไม่มีในโลก” วันหนึ่งความจริงจะเปิดเผยออกมาเอง ดังเช่นอีกตัวอย่างหนึ่งที่นี่ และเพื่อให้มีความรู้เรื่องนี้อย่างถูกต้องควรอ่านบันทึกนี้

วัลลา ตันตโยทัย