วันนี้เราสมมุติกันว่าเป็นวันครู
เดินกลับจากโปรดญาติธรรมจิตก็พลันย้อนระลึกว่า
ที่ตนเองเข้าใจธรรมชาติมากขึ้นอ่านออกเขียนได้คิดเป็น
นำเสนอได้ อยู่ร่วมกับทกสังคมในสถานการณ์นั้นๆได้
ความโง่เบาบางลง
เพราะนอกจากแม่-พ่อแล้ว
ยังมีคุณครู(อุปัชฌายาจารย์)อีผู้หนึ่งที่ช่วยสั่ง-สอนให้อ่านออกเขียนได้
คิดเป็นนำเสนอเป็น
และที่สำคัญสามารถเป็นคนดีได้
ขอบูชาคุณครูร่วมกันทุกคน.ณ ที่นี้เนาะ
การเป็นครูเปรียบดังเรือที่ดีจะต้องเตรียมพร้อมคอยดูแลเรือและพายให้เรียบร้อย มีรอยรั่ว รอบร้าวบริเวณใดต้องรีบอุด ปะ เอาชันยาเสียให้ทันการณ์ เหล่าเด็ก ต่าง ๆ เบียดกันรอขึ้นเรือเต็มไปหมด เราพยายามเทียบเรือเข้าไปช้า ๆ ให้สนิทแนบกับท่าเรือ ให้เขาลงด้วยความมั่นใจ เด็ก ๆ ยังต้องการความเอาใจใส่ ระมัดระวังอย่าให้เขาลื่นไถลตกน้ำไปเสียก่อน
ขณะมีเด็กอยู่เต็มลำเรือ เวลาสำคัญมาถึงเริ่มออกเรืออย่างมั่นคงและมั่นใจ เรือจะต้องรับผิดชอบชีวิตน้อย ๆ เหล่านั้นให้ปลอดภัย ขณะเขาอยู่ในเรือ จงให้ความอบอุ่น รักเขา เหมือนลูกของเรา ให้เขานั่งเรือเราด้วยความสบายใจ ไม่อึดอัดและมีความสุขเขาจะต้องกล้าคิด กล้าพูดกล้าแสดงออก ในสิ่งที่ถูกที่ควร พยายามให้เขามีความเชื่อมั่นในตนเอง ไม่หวาดกลัว ต่อปัญหาและอุปสรรคทั้งปวง เพราะภายภาคหน้าเมื่อเขาถึงฝั่งแล้วเขาจะต้องเผชิญชีวิตตามลำพัง
แม้นว่าบางครั้ง บางคราว คลื่นแห่งทะเลชีวิตจะปั่นป่วน พายุจะโหมกระหน่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า กระแสน้ำที่เชี่ยวกราก แก่งหิน ระเกะ ระกะ เรือลำน้อยโคลงเคลงผู้พายถือท้ายเรือให้มั่น พาเด็ก ๆ ลัดเลาะหลบเลี่ยงอันตราย
แม้นบางครั้ง บางคราว จะเหนื่อยหน่ายอ่อนล้า เรี่ยวแรงท้อถอย จงอย่าได้วิตก กังวล อาศัยประสบการณ์ ความรู้ ความสามารถ ความเข้มแข็งอดทน และมีอุดมการณ์ จะนำพาเด็ก ๆ ถึงฝั่งอย่างปลอดภัย ถึงฝั่งแล้ว เรือจ้างอย่าเราปลาบปลื้มใจเป็นล้นพ้น ขณะเขาอยู่ในเรือของเรา เราได้อบรมสั่งสอน แนะแนวทางช่วยเหลือกระตุ้นให้เรากล้าคิด กล้าตัดสินใจ และกล้าทำ เราไม่ได้สอนให้เขาอ่อนแอ เราไม่ได้สอนสิ่งที่ไร้สาระ เราได้มอบสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่เขาในปัจจุบันเพื่อเข้มแข็งในอนาคต เราจึงเชื่อมั่นว่าเขาจะต้องช่วยตัวเองได้เมื่อใฝ่ใจสิ่งที่เราให้ไปอย่างชอบธรรม
ฝั่งโน้น เด็ก ๆ มารอเราอีกแล้ว
จงทำหน้าที่ของเราต่อเถอะ ..คุณครูผู้ยิ่งใหญ่..
ขอบคุณขอรับคุณครู
ธรรมะสวัสดีขอรับ
นมัสการพระคุณเจ้า
นมัสการเจ้าค่ะ
มาร่วมรำลึกถึงพระคุณครูทุกท่านด้วยคนเจ้าค่ะ..จะว่าไปแล้วสิ่งต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาให้เราได้ศึกษา เรียนรู้ ให้บทเรียนแต่เราก็ล้วนเป็นครูเราได้เหมือนกันนะเจ้าคะ...เราเป็นเราได้ทุกวันนี้ก็ล้วนมาจากพระคุณอันยิ่งใหญ่ของครู โดยเฉพาะครูคนแรก ^-^
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
.......................................
นมัสการพระน้องเจ้าค่ะ น้อมรำลึกพระคุณครู ด้วยจิตคารวะค่ะ
เพราะสิ่งนั้นๆให้คุณค่าเราได้เสมอหากวางใจให้ถูกมุมมองว่าใหม