ใกล้จะถึงวันครูแล้ว...ขออนุญาตหยิบยก และกล่าวถึงแม่ครูผู้งดงาม...แม่ครูกรองแกร้ว ไชยปะ ม.ราชภัฏเลย

     16 มกราคม 2553

             ไม่มีวันใดเลยที่ลูกศิษย์ไม่นึกถึงครู แต่ด้วยภาระหน้าที่ วิถีชีวิตที่แตกต่างไปทำให้หลายคนไม่ได้เจอคุณครูเหมือนก่อน ดิฉันก็เป็นอีกคนหนึ่งที่รู้สึกแบบนี้  นานๆทีได้มีโอกาสกลับไปกราบคุณครู และเชื่อว่าทุกๆคนก็อยากทำแบบนี้.....บันทึกนี้ดิฉันขอหยิบยกและกล่าวถึงแม่ครูผู้มีพระคุณท่านนี้....ดิฉันได้รับความช่วยเหลือจากแม่ครูผู้นี้ในห้วงชีวิตที่กำลังสั่นคลอน..ท่านเป็นครูประจำโปรแกรมภาษาต่างประเทศ ที่เด็กๆคนไหนก็เกรงและกลัวที่จะเข้าไปหาท่าน...โดยหารู้ไม่ว่าความจริงแล้วท่านเป็นคนที่อบอุ่น ห่วงใยและจริงใจเป็นที่สุด....ท่านได้ยื่นมือเข้ามาช่วยดิฉันนตอนที่ดิฉันกำลังดิ้นรนหางานทำเป็นเด็กเสริ์ฟ เพื่อหาเงินแบ่งเบาภาระของครอบครัว...เพราะสภาพครอบครัวกำลังคลอนแคลนเรื่องการเงิน..จนดิฉันเกือบได้ออกจากการเรียนนตอนเรียนปี 2 ...ท่านมารับดิฉันไปอุปถัมป์ทั้งที่ยังไม่ได้สนิทกันเลย..รู้เพียงดิฉันเป็นนักศึกษาในโปรแกรมภาษาอังกฤษ และกำลังหางานทำ...ท่านรับดิฉันและเพื่อคนหนึ่งไปอยู่ที่บ้านและให้ช่วยงานบ้านท่าน แต่ไม่ได้หนักหนาอะไรเลย เมื่อเทียบกับสิ่งที่ท่านหยิบยื่นและให้ความผูกพันธ์ดุจเป็นญาติมิตรของท่าน....ท่านสอนทุกอย่างทั้งเรื่องการเล่าเรียนและการใช้ชีวิต การวางตัว ....ดิฉันได้เรียนรู้มากมายกว่าเพื่อนๆของข้าพเจ้าอีกในเรื่องของการใช้ชีวิต...

ท่านเอ็นดูและเชื่อใจดิฉันกับเพื่อนมาก จนพวกเราเรียนจบท่านก็ยังช่วยเหลือ ดิฉันมีโอกาสทำงานกับท่าน รู้สึกสบายใจและได้รับการสั่งสอนเหมือนลูกสาวของท่านคนหนึ่ง ถ้ามีโอกาสดิฉันกับเพื่อนก็จะชวนกันไปกราบท่านตามโอกาสสำคัญ แต่ช่วงหลังมานี้ท่านก็ยังติดต่อให้กำลังใจในการต่อสู้โรคร้ายของสามีดิฉันและอุปสรรคที่เกิดในครอบครัวของข้าพเจ้า...ท่านเป็นแม่ครูผู้ประเสริฐ ที่ช่วยให้ดิฉันได้เดินทางมาถึงทุกวันนี้...หากไม่มีท่านในวันนั้น ดิฉันก็ไม่รู้ว่าชะตาชีวิตจะออกมาอย่างไร  ...จริงๆแล้วอยากกล่าวถึงท่านมากมาย...แต่คงจะสาธยายไม่หมด ....

เนื่องในวันครูปีนี้ดิฉันขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยจงดลบันดาลให้แม่ครูกรองแก้ว  ไชยปะ และคุณครูโปรแกรมภาษาต่างประเทศทุกๆคน มีแต่ความสุข สบายใจและกาย และอยากให้รู้ว่าลูกศิษย์ทุกๆคนรักและเคารพท่านทั้งหมดเสมอ.....