GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ไม่มีวันไหนที่จะไม่มีเรื่องประทับใจใน"คน" ของภาคพยา-ธิ ของเรา

ไม่ต้องมองหาก็เห็นได้...ทุกวัน ไม่สามารถจะเขียนได้หมดในแต่ละวันด้วยซ้ำ

มีเรื่องดีๆที่น่าประทับใจจากเพื่อนๆร่วมงานทุกวัน จนหาเวลาจะเขียนไม่หมด อยากจะบอกว่าดีใจเหลือเกินที่ได้ทำงานที่นี่ ภาควิชาพยาธิวิทยา คณะแพทยศาสตร์ ม.สงขลานครินทร์ ยังมีเรื่องประทับใจดีๆที่ผ่านมาแล้วแต่ยังติดๆไว้ในใจจะต้องเก็บมาเล่าให้ได้อีกหลายเรื่อง

พวกเราทำงานอย่างทุ่มเทใจ สนุกสนาน และเมื่อรวมกับนโยบายและแผนงานของคุณเอื้อที่มีหัวใจเต็มร้อยอย่างที่เรามี ก็ยิ่งทำให้เห็นสิ่งดีๆทุกวัน  

วันนี้ไปถ่ายรูปให้โครงการตามรอย tube NaF ของพี่ประจิม ได้เห็น หน่วยล้าง (ไปรวินกับน้องรี) เตรียม tube ตรวจ sugar 5000 หลอด เห็นปริมาณแล้วจะเป็นลม แต่ทั้ง 2 คนก็ดูตั้งอกตั้งใจ ทุ่มเทจัดสรรเวลาทำจนสำเร็จ ในขณะที่ยังมีงานอย่างอื่นๆรอให้เก็บทำอีกมากมาย

ด้เห็นพลพรรคสาวหนุ่มกลุ่ม 4 คน (อุบไว้ก่อน ต้องตามไปดูงานวันปิดกีฬาสีนะคะ ขอบอกว่าโปรดอย่าพลาด) ตั้งอกตั้งใจซ้อมเต้นหลังเลิกงาน สำหรับการแสดงวันเสาร์นี้ นี่ก็ทุ่มเทเต็มที่เหมือนกัน เรียกว่ามีงานอะไร จัดหาเวลามาทำ มาเตรียมกันอย่างเต็มที่ อยากให้มีงานอะไรแบบนี้ไปเรื่อยๆจัง เพราะรู้สึกว่าเป็นกิจกรรมผ่อนคลายที่ได้ประโยชน์หลายประการ ทำให้คนของเราได้ใช้ชีวิตแบบเต็มคน มีความสุขกับการทำงาน แล้วก็มีเวลาเล่นกับงานได้ด้วย

ได้เห็นคุณเอื้อ มาตามงานเอกสารต่างๆด้วยตนเอง แถมยังมาเล่าเรื่องที่จะทำ"อะไร"เพื่อองค์กรอื่นๆอีกด้วย เป็นมนุษย์มหัศจรรย์ที่ปั่นพลังด้วยอะไรก็ไม่ทราบนะคะ แล้วเราจะไม่ทุ่มใจ ทุ่มพลังให้ไปด้วยได้อย่างไร

ขอบคุณชีวิตนี้ที่ทำให้ได้อยู่ในที่ดีๆ กับคนดีๆมีคุณภาพค่ะ จึงขอนำความอิ่มอกอิ่มใจมาแบ่งปัน 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 42042
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 5
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (5)

แวะเข้ามาร่วมปลื้มด้วยคนค่ะพี่โอ๋ ^_^

ตื่นนอน...รับรุ่งอรุณ

พลอยมีความสุขกับบันทึกนี้...

ในการทำงาน...หากเราคิดดี..พูดดี...ทำดี

เราก็มีความสุขนะคะ....

ยิ่งโดยเฉพาะ..."การคิดดี"...นี้ควรทำจนเป็นส่วนหนึ่งของ"ชีวิต"

  คุณโอ๋ คะเชื่อมโยงไว้ที่นี่ค่ะ  ตรงกันพอดี 
  น้องกะปุ๋ม ตื่นแล้ว พี่ยังไม่ได้นอนเลยค่ะ

คุณพี่เมตตา...นอนเช้าจังเลยคะ....

พักผ่อนมากๆ นะคะ...

(ขออภัยนะคะพี่โอ๋-อโณ...ที่มาขอใช้พื้นที่ทักทายรับรุ่งอรุณกับพี่เมตตาคะ...)

อ่านบันทึกคุณโอ๋ทีไร หัวใจพองโตทุกครั้ง