คืนไหนที่เรานอนไม่หลับเพราะคิดเรื่องต่างๆ เราจะใช้วิธีห้ามจิตตัวเองให้หยุดคิดโดยการบอกตัวเองว่า ตัวเราคือความว่างเปล่า ไม่มีตัวตน เราแค่เกิดมาจากธาตุดิน น้ำ ลม ไฟที่มารวมตัวกันเท่านั้น ความคิดนี้เราได้มาจากธรรมะเรื่องความว่างของท่านพุทธทาสภิกขุ ที่เราอ่านจากในหนังสือต่างๆ ซึ่งมันทำให้เรารู้สึกว่างเปล่า เหมือนอณูหนึ่งในอากาศ เบาสบาย จนสามารถนอนหลับได้
เมื่อเร็วๆนี้เราก็ได้อ่านธรรมะของท่านพุทธทาสภิกขุจากหนังสืออีกเรื่องชื่อ “ชีวิตคืออะไร” พิมพ์ครั้งที่สอง 2546 จัดพิมพ์/จำหน่ายโดย บริษัทไพลินบุ๊คเน็ต
ท่านว่า ทุกคนทั้งหมดนี้ไม่มีชีวิตเลย แล้วก็ไม่นุ่งผ้าด้วย ซึ่งท่านหมายความว่า จิตใจของทุกคนไม่มีความสดชื่น จึงเหมือนคนที่ตายแล้ว และไม่นุ่งผ้าก็หมายถึง ไม่มีธรรมเป็นเครื่องป้องกันกิเลสอันเป็นสาเหตุแห่งทุกข์ อันนี้เราว่าใช่เลย จิตใจของเราไม่มีความสดชื่น มีแต่ความเร่าร้อนกระวนกระวายหลายๆเรื่อง ต่อไปนี้เราจะพยายามนำหลักธรรมะต่างๆมาเป็นเครื่องป้องกันกิเลสอันได้แก่ความรัก โลภ โกรธ หลง ที่ทำให้เราทุกข์ จิตใจเราจะได้สดชื่น สงบ เย็น ไม่กระวนกระวาย เราอ่านธรรมะแล้วเข้าใจ แต่การปฏิบัตินั้นแสนยาก เราจะลดไฟกิเลสได้เหรอ ในเรื่องนี้ท่านสอนวิธีลดอนุสัยหรือความเคยชิน เช่นการระวังไม่ให้โลภขึ้นมาทีหนึ่ง ไม่ให้โกรธขึ้นมาทีหนึ่ง ไม่ให้หลงขึ้นมาทีหนึ่ง ก็จะเกิดนิสัยที่จะไม่โลภขึ้นมาทีหนึ่ง ไม่โกรธขึ้นมาทีหนึ่ง ไม่หลงขึ้นมาทีหนึ่ง ต่อมาเมื่อไฟมันลดลงมา น้อยลงๆ จนไฟก็ไม่อาจที่จะเกิด เราว่าท่านสอนได้เข้าใจง่าย เราน่าจะทำได้และจะพยายามไปทีละนิดๆ
คนนั้นมีขันธ์ห้าที่ปรากฏ อย่ากำหนดเป็นตัวเราจักเขลาได้
รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณไซร้ เกิดขึ้นได้ก็ดับได้ไม่จีรัง
คือรูปนามตามที่เห็นเป็นอยู่นั้น อย่ายึดมั่นเป็นอารมณ์ไม่สมหวัง
ธาตุทั้งสี่ที่สุดท้ายดับพ่ายพัง .... สิ่งที่ยังจิตว่างเปล่าเอาอะไร ...???
สวัสดีค่ะ