"ดอกไม้บางดอกแม้บานช้า
แต่เมื่อบานแล้วจะบานนานจนโลกจดจำ....
ส่วนดอกไม้ที่บานเช้าแล้วเหี่ยวเฉาในตอนเย็น
ไม่ว่าจะสวย จับใจสักแค่ไหน
ก็ไม่มีใครทันได้จดจำความงาม...."
...(-_-)...
เวลาที่เหนื่อย หลายคนคงเคยสงสัยว่าทำไมชีวิตตัวเองไม่เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นสักที ทั้ง ๆ ที่ทุกวันนี้ เราก็ทำทุกอย่างดีที่สุดแล้ว แต่โอกาสกลับไม่เปิดให้เราได้เข้าใกล้คนามสำเร็จสักที บางทีคำตอบของเรื่องนี้อาจเป็นเรื่องของธรรมชาติจัดสรร ไปตามเหตุตามผลของคนแต่ละคน เหมือนดอกไม้แต่ละดอกที่เวลาเกิดอาจเกิดพร้อมกันแต่ระยะเวลาในการเบ่งบานกลับแตกต่างกัน
ดอกไม้บางดอกบานช้า ก็ต้องรอเวลาอย่างอดทนกว่าจะได้เบ่งบานอวดความงาม แต่บางดอกก็บานได้ในชั่วข้ามคืนแล้วก็เหี่ยวเฉาโรยราไปในชั่วข้ามคืนด้วยเช่นกัน...
ดอกไม้ที่บานเร็วแม้จะสวยอ่อนหวาน แต่ก็ได้เพียงแค่จับตา ไม่อาจจับหัวใจใครทั้งโลก...คงเพราะบานเร็ว จึงเหี่ยวเฉาไปโดยที่โลกนี้ยังไม่ทันได้จดจำความงาม
"ทำชีวิตให้เป็นเช่นดอกกล้วยไม้
แล้วรอคอยการเบ่งบานของชีวิต
เวลาที่เหนื่อยเราจะไม่ท้อ
และเมื่อไรที่ท้อเราจะไม่หมดหวัง
เพราะเมื่อไรที่กล้วยไม้บานแล้ว
รับรองได้ว่าคนทั้งโลกจะต้องหันมามอง"
เพื่อนๆแต่ละคนนี่ วาทะไม่เบาเลย สู้เข้าไว้ บริหาร มมส แต่คำหนึ่งที่กินใจเพื่อนๆ คงจะเห็น " ไม่อาจจับหัวใจใครทั้งโลก"
สาธุ ดีแล้ว